132 obserwujących
159 notek
1218k odsłon
7480 odsłon

Generał Franco, ks. Jan Šrámek i marszałek Śmigły Rydz czyli rok 1939

Wykop Skomentuj56

Ponieważ pewne aspekty historii USA są nam znane z tak poważnych dzieł kultury masowej jak „Zorro” lub „Piraci z Karaibów”, mogło nam umknąć, iż katolickie Królestwo Hiszpanii przez trzy wieki administrowało tym terytorium: zakładało miasta, budowało drogi i organizowało gospodarkę, w szczególności rolnictwo, rzemiosło i przemysł. Oraz budowało kościoły i klasztory, które można zobaczyć tam do dzisiaj.
Terytoria te zaczęło tracić na rzecz protestanckich ( i sorry, znowu spiskowa teoria dziejów:  masońskich) Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej -  w roku 1800 ( Traktat w San Ildefonso) ,  kiedy rewolucyjna Francja przycisnęła Królestwo Hiszpanii i „wyrwała” Luizjanę, którą Napoleon Buonaparte sprzedał w 1806 r.  swojemu sojusznikowi –właśnie owym  Stanom Zjednoczonym Ameryki Północnej. Florydę Hiszpania straciła na rzecz Stanów Zjednoczonych w 1819 r. (Traktat Adams- Onis).

W roku 1821 r. Wicekrólestwo Nowej Hiszpanii przestała istnieć, kiedy wybuchła rewolta republikańska przeciwko królowi Hiszpanii i ustanowione zostało Imperium Meksyku jako autonomia hiszpańska. Nowa republika nie panowała nad terytoriami lub nie chciała panować, w efekcie brytyjscy i amerykańscy rezydenci, przypadkiem znakomicie obznajomieni z rzemiosłem wojennym, w krótkim czasie doprowadzili do „wyjęcia z rąk Meksyku” poszczególnych terytoriów, kończąc na Teksasie za czasów prezydenta Santa Ana – na granicznej rzece Rio Grande. Ale to już można obejrzeć na amerykańskich westernach.

Królestwo Hiszpanii zaliczyło też najazd dwóch wrogich armii: Napoleona Buonaparte i Wellingtona, które ganiały się po Półwyspie Iberyjskim, niszcząc ostatnie oznaki władzy Katolickich Królów Hiszpanii, demolując kościoły i klasztory oraz grabiąc Hiszpanię ile wlezie. I wtedy Hiszpania utraciła Gibraltar.

Francisco Franco urodził się w roku 1892 czyli w zaledwie 70 lat po utracie wielkich terytoriów w Ameryce Północnej i Południowej  oraz najeździe Francuzów i Brytyjczyków a już za jego życia bo w roku 1898 w wyniku wojny amerykańsko-hiszpańskiej Królestwo Hiszpanii utraciło na rzecz USA (traktat pokojowy w Paryżu) Kubę, Guam, Filipiny.

Więc Imperium Hiszpańskie skurczyło się do Półwyspu Iberyjskiego i kawałka Afryki Północnej.  Był to szok gospodarczy i cywilizacyjny. Powszechne upokorzenie i bieda. Ale najważniejsze czyli : ciągłość państwowa i własność hiszpańska na Półwyspie oraz  pamięć nie tak dawnej wielkości państwa – pozostały. Warto o tym pamiętać zwłaszcza w kontekście roku 1939 r. Bowiem I Rzeczpospolita – nie miała tyle siły i szczęścia i – ciągłości państwowej –nie zachowała, co nam wypomina pan komisarz Timmermans z Niderlandów. A II Rzeczpospolita wyłoniła się z popiołów zaczynając od zniszczenia ciągłości państwowej z I RP – poprzez Traktat Ryski.

O czym też warto pamiętać, kiedy się patrzy na wojska „nacjonalistów hiszpańskich” wkraczających do Madrytu i witanych entuzjastycznie przez lud Madrytu wszystkich stanów i kiedy patrzy się na defiladę oddziałów wojskowych zwycięskiego caudillo Franco, na czele których jechała jazda marokańska w białych turbanach.
A jeszcze nie tak dawno młody kapitan i pułkownik Francisco Franco i Bahamonde zastępca dowódcy Legii Cudzoziemskiej walczył zaciekle z plemionami berberyjskimi w Maroku w wojnie Rif. Stłumił powstanie i otrzymał szlify generalskie w wieku lat zaledwie 33 jako najmłodszy generał hiszpański od wojen napoleońskich – od ówczesnego premiera Hiszpanii mianowanego przez Króla Alfonsa XIII w roku 1923 – Miguela Primo de Rivera markiza de Estella.

Otrzymał też Legię Honorową od Francuzów, którzy mieli wspólny protektorat nad Marokiem od roku 1912 na podstawie Traktatu w Fezie. W Maroku rządził sobie sułtan, ale w tej części Afryki Północnej zaczęło się robić ciasno, bowiem Niemcy od strony Kamerunu – niemieckiej kolonii próbowali rozszerzać swoje wpływy w obszarze dotąd opanowanym przez Francuzów. W efekcie Francuzi odstąpili w Fezie kawałek protektoratu nad Marokiem –  Hiszpanom czyli „podzielili się problemem”.
Spokojnie nie było tam nigdy ale nagle w 1921 r. ogłoszona została Republika Rifu (Skonfederowana Republika Plemion Rifu)  a na czele tego podmiotu stanął syn sędziego muzułmańskiego ur. w Adżdir niedaleko Tangeru – pan Mohhamad Abd-Al-Karim al Khattabi (lub Abdelkrim), były dziennikarz i były urzędnik administracji hiszpańskiej, więziony w latach 1916-1918 za podejrzane kontakty z konsulem niemieckim w hiszpańskim Maroku w Teouan dr Walterem Zechlinem. Pan prezydent Abd El Karim miał nawet już gotową konstytucję i zdołał przekonać kilkadziesiąt tysięcy plemion okolicznych do zaatakowania armii hiszpańskiej (1921) a następnie – francuskiej (1924).  

Wykop Skomentuj56
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura