Śmierć petenta

   Czym jest państwo? Moim zdaniem istnieje w dwóch aspektach. Metafizycznym i realnym. W aspekcie metafizycznym państwo jest odpowiednią do osadzonego w miejscu i czasie kontekstu formą istnienia czegoś co nazywamy ojczyzną. W aspekcie realnym jest zaś umową społeczną dzięki która w zamian za podatki mamy otrzymywać różne formy poczucia bezpieczeństwa zewnętrznego i wewnętrznego oraz sprawiedliwe i efektywne z punktu widzenia jednostki i społeczności reguły współżycia jednostek.

   To tak w teorii. W praktyce zdarza się, że od świadomości aspektu metafizycznego eksponentom aspektu realnego w osobach biurokratów przewraca się w dupach i zaczyna im się wydawać, że jako funkcjonariusze realnej formy istnienia ojczyzny mają jakiegoś rodzaju przewagę nad nie-funkcjonariuszami i z tego tytułu należy im się jakiś szczególny szacunek. I tak w potocznym i szeroko przyjętym rozumieniu uzywa się określenia "petent". Petent czyli ktoś kto ma stojąc najdalej w drzwiach biura i mnąc przepoconą czapkę czekać na pozwolenie wyartykułowania sprawy, którą śmie zakłócić święty rytm stukających o ścianki szklanek aluminiowych łyżeczek. Ten stan, co widać jak na dłoni, jest nieefektywnym wynaturzeniem.

   Jedyną metodą uzdrowienia tego stanu rzeczy jest uśmiercenie "petenta", co powinno uświadomić biurokratom różnicę pomiędzy metafizycznym a realnym aspektem istnienia państwa. "Petenta" musi zastąpić "klient", który płaci i wymaga. Wymaga pracowitości, efektywności, grzeczności, szacunku i uśmiechu. "Klient", od którego zależy na co pzreznaczy cześć pieniezy ze swoich podatków. Klient, o którego meldunek zabiegają samorządy ponieważ partycypują w "zyskach" z jego podatków. "Klient" świadomy swoich praw. Śmierć "petentowi"