O emeryturach -szczerze...

 Ostatnio wiele się pisze na temat OFE i ZUS, czy KRUS. Przelicza, dodaje, odejmuje, procentuje.

A jak to wszystko rozważyć z puntu widzenia logiki?

W każdej społeczności, od rodziny (jako struktury będącej pierwowzorem dla wszystkich organizacji społecznych),  do państwa, musi byc przeprowadzany bilans wydatków - to, co możemy wydać na bieżącą konsumpcję, na, utrzymanie, kształcenie, przyjemności.

Także na utrzymywanie części nieproduktywnej społeczeństwa - emerytów i dzieci. Emerytom należy zapewnić wyżywienie, ubranie jakiś dach nad głową z ogrzewaniem itd.

Co będzie, jeśli poziom produkcji żywności , na skutek braku urodzaju - a już ostatni rok naruszył równowagę, znacznie zmaleje? Czy działania OFE zrekompensują niedobór żywności? A może z racji przekształceń giełdowych i inwestycji w obligacje państwa wyprzedającego resztkę stanu posiadania, zwiększy się ilość węgla do ogrzewania domów, czy gazu potrzebnego do gotowania?

Jeśli środki  OFE przeznaczone byłyby na inwestycje zwiększające poziom produkcji i poprawę infrastruktury - broniłbym ich, jako istotnych gwarancji emerytalnych. Jednak obecnie - przeznaczone są na bieżącą konsumpcję aparatu państwa, a częściowo na inwestycje w krajach obcych.

Jedyna korzyść - to korzyść "towarzystw wzajemnej adoracji" zarządzających funduszami. Emeryci  i tak otrzymają tyle, ile społeczeństwo będzie mogło przeznaczyć na ich utrzymanie. A narastające zadłużenie nie jest tu dobrą prognozą. 

W moim przekonaniu - naruszone zostały bariery rozwojowe społeczeństwa. Utrzymanie świadczeń emerytalnych i równie bezproduktywnej kasty urzędniczej, prowadzi do ograniczenia wydatków na młode pokolenie. Nożyce się rozwierają.