Panegiryk na cześć Marka Belki

Max Weber w swoich pracach o biurokracji jako jedną z bolączek demokracji wymieniał kadencyjność. Wg Webera kadencyjność miała prowadzić do zaniechania podejmowania przez wybieranych na określony czas funkcjonariuszy trudnych decyzji. Po pierwsze takich, które mogłyby zaszkodzić im w ubieganiu się o ponowny wybór, po drugie, i te będą ważne dla tego tekstu, takich, które odczuwalne korzyści przyniosą w czasie dłuższym, w związku z tym tzw. śmietankę spijać będą nasi potencjalni następcy. Gdy obserwuję bieżące doniesienia na temat sytuacji gospodarczej w Polsce mam wrażenie, ze jesteśmy świadkami historycznej chwili, w której złe konsekwencje kadencyjności udało się przezwyciężyć. Zniknęły one już jakiś czas temu, jednak, ponieważ dotyczą spraw rozłożonych w czasie, dostrzec możemy to dopiero dziś. Wielkim, choć niestety niedocenionym, zwycięzcą jest profesor Marek Belka. Człowiek, który nie lękał się podejmowania zarówno decyzji mogących przynieść mu chwilową niesławę (vide podwyżka cen biletów studenckich), jak i takich, których skutki pozornie nieodczuwalne, dopiero dziś poprawiają jakość naszego życia.

Oto napływają kolejne optymistyczne wskaźniki gospodarcze – spada bezrobocie i czas poszukiwania pracy[1], wzrasta PKB[2], wzrasta też liczba zagranicznych inwestycji. Oczywiście obecny rząd nie przyzna się nigdy, że jest to zasługa poprzedników. Na szczęście nasze media pozostają głuche na tą propagandę sukcesu, popełniają jednak błąd. Dobre wskaźniki są przemilczane lub umniejsza się ich znaczenie, a nie tędy droga. Należy po prostu oddać sprawiedliwość Markowi Belce – człowiekowi, który nie bacząc na niesprawiedliwość społecznych osądów, nie ulegając pokusie łatwego populizmu stworzył podstawy naszego, i każdego z nas z osobna, dobrobytu.

Dziękuję.

Mam nadzieję, ze w polityce Marka Belki znajduje się jeszcze wiele nieodkrytych niespodzianek, które zapewnią nam spokojny wzrost gospodarczy przez całą kadencję PiS i następne lata. Postawa Marka Belki jest rewolucją w sposobie sprawowania władzy i rozumienia pojęcia służby publicznej. Szkoda, że pozostaje ona niedoceniana. Miejmy nadzieję, że w przyszłości młodzi socjologowie i studenci nauk politycznych będą się uczyć nie tylko o zastrzeżeniach Webera, ale i moralnej rewolucji skromnego, polskiego profesora, Marka Belki.

Amen.

PS. Osobne podziękowania należą się Aleksandrowi Kwaśniewskiemu – jego wybitnej pracy w dziedzinie polityki międzynarowej, a także wcześniejszym, lecz przecież niezapomnianym wysiłkom na rzecz polskiego sportu i turystyki[3] zawdzięczamy EURO 2012.

PS 2. Niestety zamiast docenić działalność Marka Belki jest on ciągany po sądach z powodów[4], które wydają się być śmieszne przy wszystkich zasługach tego wielkiego Polaka.