Blog
kawał w bok od szosy głównej
Krzysztof Wołodźko

Krzysztof Wołodźko

Bicz na konliberałów...
124 obserwujących 830 notek 1054610 odsłon
Dział: Kultura, Temat: Sztuka

Wcześniej odeszli Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski. Teraz Zbigniew Łapiński. Cicho zgasła epoka coraz rzadziej wspominanych bardów.     Jednym z symptomów dorosłości jest głuchy bunt wobec śmierci. Nie tylko śmierci...

7 31 16.04.2018
Dział: Polityka, Temat: PiS

Ostatnie sondażowe zawirowania pokazują, że w polityce nie obowiązuje nic takiego jak dług wdzięczności społeczeństwa wobec polityków. Musi się z tym liczyć również partia rządząca, która jakby ostatnio zapomina o źródłach...

13 38 14.04.2018
Dział: Gospodarka, Temat: Transport

Walka z zanieczyszczeniem powietrza będzie się toczyła głównie na papierze, jeśli w poszczególnych regionach kraju komunikacja publiczna nadal będzie się rozpadała, a największy wpływ na planowanie przestrzenne zyskają deweloperzy....

22 67 24.03.2018
Dział: Kultura, Temat: Media

„Czas postprawdy” Ralpha Keyesa to lektura obowiązkowa dla wszystkich świadomych uczestników debaty publicznej. I tych, którzy właściwie nie opuszczają Twittera i Facebooka, i dla tych, którzy wciąż wolą telewizję, radio,...

17 0 20.03.2018
Dział: Gospodarka, Temat: Handel

Wbrew katastroficznym wizjom liberałów niedziela niehandlowa okazała się wdzięcznym tematem do internetowych żartów i memów, a nie problemem społecznym i gospodarczym. Niedzielne ograniczenie handlu najpewniej przyjmie się w Polsce...

56 25 16.03.2018
Dział: Społeczeństwo, Temat: Praca

Jeszcze niedawno wydawało się, że brak rąk do pracy to ostatnia rzecz, o jaką będziemy musieli się martwić w skali mikro i makrogospodarczej. Dziś już widać, że „jedziemy na rezerwie”. I nagle uświadamiamy sobie, że dobry...

4 3 13.03.2018

O mnie



Krzysztof Wołodźko
Krzysztof Wołodźko
Utwórz swoją wizytówkę

image


Krzysztof Wołodźko, na ogół publicysta. Miłośnik Nowej Huty.


Wyją syreny, wyją co rano,
grożą pięściami rude kominy,
w cegłach czerwonych dzień nasz jest raną,
noc jest przelaną kroplą jodyny,
niechaj ta kropla dzień nasz upalny
czarnym - po brzegi - gniewem napełni -
staną warsztaty, staną przędzalnie,
śmierć się wysnuje z motków bawełny...

Troska iskrą w sercu się tli,
wiele w sercu ognia i krwi -
dymem czarnym musi się snuć
pieśń, nim iskrą padnie na Łódź.

Z ognia i ze krwi robi się złoto,
w kasach pękatych skaczą papiery,
warczą warsztaty prędką robotą,
tuczą się Łodzią tłuste Scheiblery,
im - tylko radość z naszej niedoli,
nam - na ulicach końskie kopyta -
chmura gradowa ciągnie powoli,
stanie w piorunach Rzeczpospolita.

Ciąży sercu wola i moc,
rozpal iskrę, ciśnij ją w noc,
powiew gniewny wciągnij do płuc -
jutro inna zbudzi się Łódź.

Iskra przyniesie wieść ze stolicy,
staną warsztaty manufaktury,
ptaki czerwone fruną do góry!
Silnym i śmiałym, któż nam zagrodzi
drogę, co dzisiaj taka już bliska?
Raduj się, serce, pieśnią dla Łodzi,
gniewną, wydartą z gardła konfiskat.

Władysław Broniewski, "Łódź"


Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Napisałem za PO wiele o protestach opiekunek i opiekunów osób niepełnosprawnych  - np. do...
  • Brawo, Ufka!
  • Dla mnie sama końcówka lat 80. to The Police.  ;) A pierwsza połowa lat 90. to "Ten...