Lata siedemdziesiąte pamiętamy jako lata nadziei zmian na lepsze. Gdy w roku 1970 robotnicy Stoczni Gdańskiej udali się pod budynek Komitetu z zapytaniem - skąd środki na utrzymane rodziny przy podwyżkach, które ówczesna Rada Państwa zaproponowała w grudniu - na drodze maszerującego tłumu stanęły oddziały Milicji Obywatelskiej.
Padły strzały w kierunku nieuzbrojonego tłumu...
Liczba ofiar tego "incydentu" nie jest znana.
Wkrótce na ekranach Telewizji Polskiej pojawił się Edward Gierek zastępujący na urzędzie I Sekretarza PZPR... dotychczasowego szefa - Władysława Gomółkę.
Wiele osób, które popierały robotniczy protest, utraciło pracę a służby urzędu bezpieczeństwa prowadziły działalność zmierzającą do wykrycia przeciwników WŁADZY - tak określano grupę osób sprawujących najwyższe urzędy w Państwie.
Wiele osób wyrażało swoje niezadowolenie z uwagi na wadliwe zarządzanie gospodarką, nadmierny eksport do Związku Radzieckiego i podporządkowanie polityki państwa dyktaturze z Moskwy.
Pojawił się także ROPCziO - czyli Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela z umocowaniem gdzieś w krajach skandynawskich. Po latach okazało się, że prawdopodobnie był to ruch zainicjowany przez polski urząd bezpieczeństwa państwa w celu lokalizacji ruchu oporu społeczeństwa przeciw oficjalnie występującej WŁADZY - stąd często używano pogardliwe określenie "ROPCIO"...
Ale wadliwe zarządzanie polską gospodarką nadal nie zmieniało sytuacji materialnej społeczeństwa. Łapówkarstwo było powszechne a wiele osób korzystało z nienależnych im przywilejów i bezkarności gwarantowanej przynależnością do PZPR - jedynie słusznej partii politycznej, która stworzyła tzw. "nomenklaturę" - czyli system rekomendacji dla osób ubiegających się o ważne stanowiska w gospodarce i w administracji państwowej. Warunkiem jakichkolwiek awansów była przynależność polityczna i członkostwo do tej partii...
Także i kultura była objęta kontrolą pod postacią "urzędu kontroli publikacji prasy i widowisk" potocznie ujmowana nazwą CENZURY.
Jan Pietrzak początkowo cieszył się uznaniem tego urzędu, ale swoją pieśnią "żeby Polska była Polską..." podpadł całkowicie. Jako satyryk niepokorny - cieszył się ogromnym powodzeniem w społeczeństwie i na jego występy przychodziły tłumy.
Powoli i sukcesywnie był usuwany w cień życia artystycznego. A że uzyskał ogromne zaufanie społeczeństwa - jest nadal popularny i miło jest posłuchać jego wypowiedzi. On dobrze wie, o czym mówi i jeżeli jest krytykowany - to tylko za słowa obnażające hipokryzję konserwatorów dawnych układów...
Rok 1980 był nadzieją na zmianę na lepsze, ale cały ruch "solidarności" - prawdopodobnie inspirowany przez służby bezpieczeństwa - w 1981 roku (także w grudniu) został całkowicie przejęty przez te służby i tylko działalność niezależnych twórców kultury nie pozwoliła na zdominowanie przez "ubecję"...
Jeżeli ktoś nadal jest wielbicielem Jego talentu, nigdy nie zagłosuje inaczej, niż w interesie Polski.


Komentarze
Pokaż komentarze (8)