Wiele mówi się o zmniejszającym się znaczeniu Prawa i Sprawiedliwości w polityce. Zastanawiający jest tutaj fakt pewnej niekonsekwencji dotychczasowych sojuszników ZP - czyli koalicjantów Zbigniewa Ziobry oraz Jarosława Gowina.
Demokracja to na pewno system umownych wyborów. Tu przyjmuje się głos większości jako przesłanka definitywnie przesądzająca o wygranej czy przegranej. To samo można odnieść również do samych koalicjantów. Wystarczy porównać potencjał osobowy Prawa i Sprawiedliwości oraz Solidarnej Polski i Porozumienia Jarosława Gowina.
Tu zdecydowanie trzeba przyjąć średnią geometryczną, która lepiej, niż średnia arytmetyczna, uwzględnia potencjał osobowy koalicjantów.
A dowód, że mam rację - znajduje się w Rzeszowie. To tam odbywają się wybory na urząd prezydenta miasta. To właśnie tam nastąpił konflikt między wskazaniem następcy prezydenta miasta oraz oceny kandydatur koalicjantów.
Wyniki sondażu na tydzień przed dniem wyborów w mieście są jednoznaczne:
Marcin Warchoł, popierany przez ustępującego prezydenta miasta Tadeusza Ferenca, Solidarną Polskę i Porozumienie zdobyłby 10,5 proc. głosów.
Tymczasem kandydatka PiS, Ewa Leniart prawdopodobnie weźmie udział w II turze wyborów, bowiem lider tego sondażu - Konrad Fijołek ma zbyt małe poparcie, by uzyskał mandat prezydenta miasta w I turze wyborów.
Nie jest to jedyny przykład błędnych decyzji koalicjantów, którzy starają się być równorzędni względem siebie. Jednak nie zawsze wyciągają właściwe wnioski z obserwacji sceny politycznej. W mojej ocenie tylko sojusz tych koalicjantów pod zdecydowanym przewodnictwem Jarosława Kaczyńskiego ma szansę na obronę interesu polskiego społeczeństwa przed zajumaniem przez tych, którzy jeszcze nie tak dawno szacowali Polskę jako "ch... d... i kamieni kupa" a teraz aż piszczą do przejęcia zarządu nad polskim majątkiem narodowym.
https://www.youtube.com/watch?v=lwAObbp-THg


Komentarze
Pokaż komentarze (5)