Bardzo interesująco przebiega walka o odwołanie posła #dobrej zmiany w rządzie Mateusza Morawieckiego.
Sprawa jest bardzo ciekawa, ponieważ media poinformowały, że członek rządu ma na swoim koncie jakieś zaległe sprawy, które raczej nie są powodem do chluby a sam prezes rady ministrów powinien takiego podwładnego odwołać.
I tutaj jest problem, ponieważ oskarżony minister w rządzie posiada immunitet poselski.
Oczekiwania są proste - osoba pomówiona w mediach powinna złożyć rezygnację z powierzonego urzędu...
I tu zaczyna się problem, ponieważ czym innym jest osobista rezygnacja z posiadanego immunitetu a czym innym jest wniosek o uchylenie immunitetu w związku z wystąpieniem prokuratorskim uzasadnionym oskarżeniem prokuratury.
I tu zaczyna się konsternacja - poseł czy senator. Bo jest sprawa jednego z senatorów obecnej kadencji, gdzie prokuratura chciałaby przedstawić akt oskarżenia osobie posiadającej immunitet senatora. W tym przypadku senator nie widzi potrzeby rezygnacji z posiadanego prawa do ochrony a senat za sugestią marszałka senatu oddalił bez rozpatrywania wniosek prokuratury o uchylenie senatorowi immunitetu...
Ale tu jest inna sprawa.
Pewien Obywatel kandydował do sejmu z list tworzonych przez ugrupowania opozycyjne i uzyskał mandat poselski. Po jakimś czasie zrezygnował ze współudziału w koalicji opozycyjnej względem większości parlamentarnej i ogłosił się posłem niezależnym brał udział w głosowaniach sejmu zgodnie z własnymi ocenami, to znaczy - że nie zawsze głosował zgodnie z oczekiwaniami "oPOzycji".
Brak poparcia wniosku "oPOzycji" wiąże się z poparciem większości parlamentarnej albo wstrzymaniem się od głosowania. Tak czy inaczej - często wynik głosowania był odmienny od oczekiwań "oPOzycji". Tu warto zastanowić się nad rolą tego posła i na ile jego osoba może być uważana za "trojańskiego konia" podstawionego większości parlamentarnej przez "oPOzycję".
Dzisiaj nie ma żadnego wniosku prokuratorskiego w sprawie tego posła, a nie złożył on - póki co - woli rezygnacji z immunitetu. Więc nie ma podstaw do odwoływania go z urzędu - co jednak jest sprzeczne z oczekiwaniami "oPOzycji"...
Tak mniej więcej wygląda konflikt między partiami politycznymi. Jedna z nich ma pomysły, ma koncepcje i stara się je wprowadzić w życie. Tymczasem oponenci nie mają żadnego planu, który można by przyjąć bądź odrzucić czy uwzględnić po wprowadzeniu odpowiednich korekt.
Wybór jest trudny, jeżeli przyjąć oczekiwania polityczne "oPOzycji". Tutaj większość parlamentarna zachowuje wstrzemięźliwość i stara się przeprowadzić stosowne wyjaśnienia.
Myślę, że to jest właściwy kierunek myślenia.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)