W nocy, 13 grudnia 1981 roku rozegrał się nieoczekiwany wcześniej scenariusz. Nieoczekiwany, bo żadna osoba myśląca o państwie prawa nie wyobrażała sobie, że tak może zdarzyć się.
Owszem, zdarzało się, że jakieś cywilne osoby podeszły do kogoś i poprosiły o towarzystwo. Mówiono, że to "tajniacy" kogoś zatrzymali...
Tak było w latach 60. i 70. XX wieku, ale nie potrafię więcej powiedzieć z uwagi na zbyt młody wiek w tamtych latach. Ale było o tym mówione.
Zdarzało się, że funkcjonariusz milicji obywatelskiej kogoś zatrzymał "do wyjaśnienia"... Szacunek w społeczeństwie do munduru jednak był.
Inaczej było już pod koniec lat 70. XX w. Tu już nie było żartów, jeżeli umundurowani funkcjonariusze zainteresowali się którymś z pracowników - bo zdarzało się, że pracownika zatrzymywano zaraz po wyjściu z pracy. Zdarzało się, że zatrzymania dokonały osoby nieumundurowane. Tak zdarzało się po roku 1976.
Mówiono wtedy, że chodziło o jakieś niekorzystne opinie pod adresem rządu bądź niepochlebne opinie pod adresem PARTII...
Inaczej już było w roku 1980. Trzeba tutaj wyjaśnić, że już od pewnego czasu zdarzało się, że ktoś wyjechał z Polski bez ubiegania się o paszport. Stosowano różne sposoby. Był to na przykład wyjazd z biurem turystycznym i dopiero poza granicami Polski turysta odłączał się od wycieczki.
Zdarzało się, że masowe wyjazdy kibiców były okazją do opuszczenia Polski na zawsze. Jedno jest pewne. Niezadowolenie narastało, bo były trudności w możliwości uzyskania mieszkania, były trudności w nabyciu nowego samochodu czy ograniczenia w swobodzie nabycia podstawowych artykułów niezbędnych w gospodarstwie domowym. Nie jest prawdą, że niczego w Polsce nie było. Produkowaliśmy różne produkty i w ogromnych ilościach. Ale wszystko, co udało się sprzedać poza granicami Polski - uszczuplało ofertę dla społeczeństwa żyjącego w kraju.
Innym sygnałem, że "coś dzieje się" - była możliwość korzystania z sali wykładowej na uczelni czy też w sali konferencyjnej w przedsiębiorstwach - bowiem pojawiła się pewna grupa inicjująca rozmowy o konieczności masowego protestu w całej Polsce...
Niezadowolenie narastało, bo były trudności w zakupie benzyny dla nielicznych wtedy jeszcze samochodów, były problemy w zaopatrzeniu się w artykuły spożywcze czy bardziej luksusowe. Pojawiły się problemy z nabyciem słodyczy...
a jednocześnie rozpoczęły się próby zorganizowania społecznych konferencji oraz narad organizowanych "oddolnie"... w państwie znanym już od wielu lat ze swojego "zamordyzmu"... Poza tym podstawowym środkiem komunikacji się władzy w państwie ze społeczeństwem była już TELEWIZJA i jej Dziennik telewizyjny. A w nim - jak o czymś "nie mówiono" - to oznaczało, że tematu nie ma.
Jednak rzeczywiście była to cisza przed burzą, bowiem doszło do szeregu protestów w okresie wakacyjnym w 1980 roku, jednak nie o wszystkim TVP poinformowało w swoim programie informacyjnym. Aż doszło do strajku okupacyjnego - bowiem o takiej formie protestu mówiono już od kilku miesięcy. Obawiano się władzy i jej karabinierów. Dlatego założono, że protesty załóg zakładów pracy będą wiązać się z protestami okupacyjnymi a załoga ukryje się za murami swego przedsiębiorstwa. Zakładano, że w przypadku pojawienia się jakiegoś konfliktu z władzą inne zakłady przystąpią do akcji solidaryzując się z protestującą załogą.
I tak właśnie stało się w sierpniu 1980 roku.
Debaty, konferencje były już zwoływane co raz i tak trwało to przez ponad rok. Próbowano wypracować pewien program, który spełni oczekiwania społeczeństwa. Ukoronowaniem tej pracy miała być ogólna konferencja, która miała odbyć się w grudniu 1981 roku.
Właściwie było kilka takich wydarzeń w różnych miastach.
W Gdańsku w dniach 11-12 grudnia obradowała Krajowa Komisja Solidarności w zakresie ułożenia relacji z rządem (i partią PZPR).
Z kolei w Warszawie 11 grudnia 1981 rozpoczął się Kongres Kultury Polskiej - gdzie wielu polskich twórców kultury rozważało nad koncepcjami stworzenia niezależnego państwa zgodnego z oczekiwaniami polskiego społeczeństwa.
Działo się i to bardzo wiele - zbyt wiele, by mogła to zaakceptować "nomenklatura" PZPR strzegąca przywilejów wynikających ze współudziału w zarządzaniu państwem.
Jak wspomniałem - większość polskiego społeczeństwa nie była zadowolona ze swojego statusu podczas, gdy osoby zrzeszone w kręgach PZPR cieszyły się znacznie wyższym poziomem życia, ułatwieniem w uzyskaniu nowego czy też większego mieszkania, nabyciem nowego samochodu ... nie wspominając nawet, że i zaopatrzenie w artykuły spożywcze ta grupa miała znacznie lepsze niż pozostali nie należący do tego zasłużonego gremium. I to właśnie ta część polskiego społeczeństwa zorganizowała akcję polegającą na wyeliminowaniu zwolenników nowego porządku z życia. Było to o tyle łatwe, że większość osób nieprzychylnych władzy PZPR (czyli płatnych zdrajców - pachołków Rosji) znajdowała się - albo na kongresie w Warszawie, albo na zjeździe Solidarności w Gdańsku.
Jak przystało na struktury zmilitaryzowane, na komendę szefa WRON (wojskowej rady ocalenia narodowego) - organizacji przygotowywanej już kilka miesięcy wcześniej) - oddziały służb mundurowych wkroczyły do siedzib niechcianych zgromadzeń i aresztowano wszystkich tam zgromadzonych, którzy nie zdążyli ukryć się odpowiednio wcześniej. Tym sposobem udało się "internować" niemal wszystkich przeciwników PRL i odciąć ich od życia społecznego.
Zaczął się ponury okres stanu wojennego wprowadzony "prawem kaduka" - bowiem w sposób formalnie przekonywujący, ale z pominięciem właściwej procedury.
Był to po prostu zamach wojskowy - bo tylko wojsko posiadało możliwość zorganizowania tak wielkiej liczby patroli, włączenia niezbędnego sprzętu oraz wygospodarowania pomieszczeń dla internowanych.
Poza tym - współpraca wojska i struktur milicji obywatelskiej - dopełniły się wzajemnie. Wykorzystano tu wszystkie możliwości administracyjno prawne w celu aresztowania niewygodnych osób w tak krótkim czasie. A później odpowiednie zespoły wkraczały wszędzie tam, gdzie trzeba było "zrobić porządek" z niepokornymi.
To, co wtedy było naganne, wprowadza teraz zorganizowany zespół chroniony immunitetem poselskim, który wykorzystuje sformułowania prawne do zastraszania innych obywateli - bowiem osoby posiadającej immunitet nie można pociągać do odpowiedzialności. Tyle tylko, że do przeprowadzenia akcji zebrania dokumentacji śledczej w sprawie upoważnione są właściwe jednostki posiadające możliwość skutecznego działania.
https://www.youtube.com/watch?v=iXJPtXBuMjU
https://www.youtube.com/watch?v=g9NzC8SCkBQ
źródła:
- https://www.google.com/search?channel=crow5&client=firefox-b-d&q=pocz%C4%85tek+stanu+wojennego
- główna postać filmu "Człowiek z żelaza", https://www.pomponik.pl/plotki/news-krystyna-janda-walczy-o-przetrwanie-to-nie-sa-zarty,nId,5704630
- "To był ewidentnie pucz", https://www.youtube.com/watch?v=zNvWxS_zILg


Komentarze
Pokaż komentarze