W czasach, kiedy zostały połączone partie PPR oraz PPS i powstała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, celem polityki było wprowadzenie równości w społeczeństwie. Miało to polegać na tym, że każdy miał mieć tyle, ile mu potrzeba.
Z oczywistych względów akcja socjalna państwa była tu elementem wiodącym. Bezpłatne szkolnictwo, bezpłatna opieka lekarska, bezpłatna opieka nad dziećmi rodzin pracujących - bo przedwojenny status rodziny, w której pracował mężczyzna a kobieta zajmowała się domem, powoli odchodził w zapomnienie. I nie dlatego, że całe społeczeństwo chciało być "socjalistyczne". Wprost przeciwnie. W miarę upływu czasu nabycie czegokolwiek wymagało pieniędzy, a pensje ciągle nie nadążały za zmianami cen. Oczywiście, zawsze w kierunku wyższego poziomu.
Kiedy wreszcie społeczeństwo postanowiło ukrócić szaleństwa władzy i doszło do protestów w skali wcześniej niespotykanej, zaczęło się coś zmieniać. Owszem, pojawiło się więcej elementów demokratycznych, ale dzisiaj doskonale widać, że była to nieudana próba sterowania społeczeństwem. I trwa proces przywracania tego, co było z tą tylko różnicą, że uczestników wydarzeń sierpnia 1980 roku jest coraz mniej a tylko niewielka część nowego pokolenia ma się dobrze i bardzo dobrze.
Ci, którzy jeszcze mogą przypominać sobie, jak było pół wieku temu, dostrzegają podobne mechanizmy.
Najpierw kandydaci zamierzający żyć z uprawiania polityki wiele obiecują. Ale, gdy już uzyskają możliwy dla nich status, powoli wszystko zaczyna wracać do normy.
Był taki jeden, burmistrz miasta stołecznego, który naobiecywał ile wlezie. Jednak nie wszystkich przekonał na tyle, by dostąpić urzędu prezydenta państwa. I nadal piastuje urząd burmistrza stołecznego miasta. Pod jego zarządem mieszkańcy jego miasta nabyli wiele praw, za które nie muszą płacić...
Okazuje się, że teraz rozpoczęła się procedura zawieszania tego, co naobiecywał... Ot, taki komuszy zwyczaj. Najpierw obiecywano, co to ma być. A kiedy już stało się to niemal powszechne - powoli brakuje dla tych, którzy także postanowili skorzystać... i jeszcze będą musieli zapłacić więcej i więcej...
Nie mam tu na myśli zarządzania państwem. Myślę tu o aspiracjach samorządów, które chciałyby uzyskać status oddzielnego księstwa. Niestety, potencjał tych "księstw" okazuje się być zbyt małym, by spełnić oczekiwania swych bonzów...

„Musimy się zastanawiać, czy wprowadzać pewne ograniczenia, np. te programy, które ja wprowadzałem, darmowych wyjść do teatrów, kin, czy muzeów, prawdopodobnie będziemy musieli zawiesić. Podobnie, będziemy musieli wprowadzić odpłatność za programy lato czy zima w mieście. Być może trzeba będzie skrócić funkcjonowanie świetlic”


Komentarze
Pokaż komentarze (6)