umowy śmieciowe

Jako liberał zdecydowanie jestem za sprawiedliwością na wolnym rynku. Sprawiedliwość rozumiem najprościej, jak dziecko, które poznało jakieś reguły gry i bawi się w tę grę i żąda, żeby wszystkich uczestników obowiązywały te reguły i żeby nikt ich nie zmieniał, kiedy jest to dla niego z korzyścią. Jeżeli linia jest częścią boiska, gdy piłkę uderzy przeciwnik, to kiedy ja uderzę piłkę w jego stronę, to u niego linia też musi być częścią boiska, a nie autu. Jeżeli czas na serwis wynosi maksymalnie 15 sekund, to każdy serwujący jest karany w 16-stej sekundzie, nawet jeśli jest piękną kobietą lub starym mistrzem.

Jeżeli ktoś zarabia na rynku jakieś wynagrodzenie, to musi wejść do systemu podatkowego i ubezpieczeń społecznych. Nie może być tak, że jedni pracodawcy wygrywają z innymi na rynku tylko dzięki niższym kosztom pracy, które zawdzięczają niesprawiedliwym regułom gry tym rynku. Obowiązkiem państwa jest obciążenie każdego gracza tymi samymi kosztami (podatki, składki itd.). Umowy śmieciowe są jawnym oszukiwaniem graczy uczciwych przez graczy nieuczciwych. Państwo wspiera oszustów, pozwalając im włączać się do tak nieuczciwej gry. Państwo samo jest oszustem, jeśli pewnym firmom przyznaje ulgi lub zwolnienia, które pozwalają im płacić mniej podatków lub składek.

Ten punkt programu mówi nie tylko o umowach śmieciowych - to tylko rodzaj hasła. Mówi o wszystkich pracodawcach, którzy decydują się wejść na rynek. Na rynku wszyscy grają sprawiedliwie, wg tych samych reguł, które wolno zmieniać tylko wtedy, gdy zmiana ta nikogo nie krzywdzi ani nikogo nie faworyzuje. Reguły tej gry dotyczą nie tylko pracodawców, ale wszystkich obywateli i wszystkie podmioty gospodarcze, które wejdą na rynek.

Oczywiście, jako liberał, uznaję świętość wolności i prywatności. Jeżeli ktoś pracuje poza rynkiem, wtedy nie podlega ani obowiązkom reguł rynku, ani prawom wynikającym z udziału w grze rynkowej - nie musi płacić składek ani podatków, ale nie dostanie żadnej emerytury ani opieki zdrowotnej od państwa - musi polegać na usługach, za które zapłaci z własnej kieszeni. Kto nie płacił składek na Fundusz Gwarancyjny, nie powinien dostać odszkodowania z tego Funduszu. Kto się nie ubezpieczył od powodzi, nie powinien dostać odszkodowania - nie może być tak, że przychodzi powódź i wszyscy dostają te same pieniądze: ubezpieczeni dostają "odszkodowanie" a nieubezpieczeni dostają "zapomogę" - to tylko inna nazwa tych samych pieniędzy. Powinno być sprawiedliwie: ubezpieczony dostaje "odszkodowanie" (albo ich liczbę mnogą, od wielu ubezpieczycieli) a potem każdy ma jednakowe prawo do "zapomogi", wg tego samego algorytmu, np. proporcjonalnie do wielkości szkód i odwrotnie proporcjonalnie do stanu domowego budżetu.