Dotacje

Jako liberał muszę mieć w programie likwidacje dotacji, ulg, subwencji itp. Wszytkie formy pomocy finansowej państwa, które są zapisane w przepisach w postaci wyjątków od powszechnych algorytmów, będę nazywać "dotacją", oczywiście w granicach zdrowego rozsądku. Jeżeli ktoś sprzeda akcje poza giełdą, nie będę nazywać go źródłem dotacji dla kupującego, nawet jeśli sprzeda mu je ewidentnie taniej niż cena rynkowa. Prywatyzację Banku Śląskiego zawsze oceniałem jako przestępstwo, a nie jako dotację. Jednak poza takimi kuriozalnymi wyjątkami, w zasadzie każdy korzystny wyjątek od rynku, od stawki podatku, od standardowego dofinansowania, od minimalnego zasiłku... będę nazywać "dotacją". Oczywistym punktem liberalnego programu jest likwidacja dotacji.

Jako racjonalista chciałbym, żeby zdrowa żywność była tańsza niż junkfood, niestety wiem, że śmieci zawsze będą tańsze niż świeży towar wysokiej jakości. Brak dotacji powoduje, że parówki małomięsne zawsze będą dużo tańsze niż mięso, ponieważ wytwarza się je ze śmieci, powstających podczas produkcji mięsa. Mięso bez dotacji będzie 10-20 razy droższe (w przeliczeniu na 1 kalorię lub 1 gram białka) niż rośliny zjadane przez roślinożerców. Gdyby nie dotacje, mielibyśmy mleko 10 razy droższe niż soki owocowe, a szynkę 20 razy droższą niż fasolę. W walce z dotacjami mamy wśród wegetarian wielkich sprzymierzeńców. Jednak czy możemy całym sercem wspierać ten liberalny dogmat?

Moje racjonalne serce chętnie by podniosło podatki na cukierki i inne tego typu trucizny - chętnie bym dotował (będąc władcą) zdrową żywność, ale czy liberałom wolno popierać takie pomysły? Porównajmy ideę dotacje z prawem o narkotykach. Aby zrozumieć łatwiej, wyobraźmy sobie liberalizację narkotyków, w postaci uregulowań podobnych do nikotyny i alkoholu. Widzimy, że mamy do czynienia z odmiana dotacji, z której korzystają producenci zdrowej (nietrującej) żywności. Widzimy więc, że istnieją dotacje, kóre nie są sprzeczne z liberalnym dogmatem braku dotacji. Nie są sprzeczne, gdyż są realizacją podmiotowych praw dziecka, takich jak prawo do zdrowego środowiska rozwoju. Jak widać, racjonalne serce wcale nie jest sprzeczne z sercem liberalnym, którego główną troską są prawa podmiotowe.