Religia czy etyka

Zauważmy, że w polskiej szkole te dwa przedmioty się wykluczają - dziecko uczęszczające na religię nie może uczęszczać na etykę i odwrotnie. Prostym wnioskiem z tego faktu jest, że programy nauczania tych dwóch przedmiotów są podobne. Ale czy to prawda? Czy szkoła powinna edukować dzieci w zakresie religii, czy w zakresie etyki, czy może w obydwu obszarach sprawiedliwie, żeby nie dzielić dzieci na dzieci religijne i dzieci etyczne.
Zauważmy teraz, że dzieci naturalnie uczą się etyki w domu od urodzenia - codziennie dowiadują się, co jest dobre, a co złe. Podobnie jest z religią. Dzieci od małego chodzą z rodzicami do kościoła, uczą się paciorka, dowiadują się o Bozi i Św. Mikołaju itd. A później dziecko idzie do szkoły. Czy powinniśmy teraz zaufać szkole, że szkoła lepiej od rodziców nauczy dziecko, co jest dobre a co złe? A może dzieci powinny wyznawać wartości swoich rodziców, nawet jeśli szkoła sądzi, że naucza lepszych wartości niż rodzice? A może odwrotnie, trzeba zabierać dzieci rodzicom, którzy uczą wartości innych niż partia rządząca? Jako liberał odpowiadam jasno i zdecydowanie:

Żadnej etyki ani żadnej religii szkoła powszechna nie powinna uczyć.

Osobną kwestią jest, czy rzeczywiście religia i etyka się wykluczają, jak sugeruje obecnie polska szkoła. Wiemy, że niektóre religie uczą, co dobre a co złe. Inne uczą posłuszeństwa. Jak kiedyś powiedział jakiś kapłan (mniej więcej): "Jeżeli sądzicie, że jestem zły, bo posłusznie wykonuję zalecenia Chrystua, to powiem wam otwarcie, że wolę być zły i kochać Chrystusa, niż czynić dobro, którego On nie pochwalał". Osobiście sądzę, że można być jednocześnie etyczny i religijny, ale sądzę też, że każda inna kombinacja, np. religijny i nieetyczny (fundamentalista) też jest możliwa. W programie liberalnym należy podkreślić, że etyczność członka partii liberalnej jest konieczna, religijność jest niekonieczna.