Tradycja czy nowoczesność

Jeżeli ktoś twierdzi, że każdy liberał z definicji tradycyjnie popiera nowoczesność, to nie zaprzeczam. Jednak chcę tutaj bardziej szczegółowo i nieco w innym sensie sformułować ważny punkt programu, który sprowadza się do tego, że światły liberał dokonuje racjonalnego wyboru między tradycją a nowoczesnością. Dla zobrazowania skrajnym przykładem nieracjonalnej tradycji jest pokazana w "Konopielce" tradycja żęcia sierpem zamiast kosą, albo w Romanipem zakaz używania naczyń kuchennych do innych czynności. Od razu uogólnię, żeby nie tracić czasu:

Liberał jest nowoczesny wtedy, gdy zmiana prowadzi do rozszerzenia praw podmiotowych, ale staje się twardym tradycjonalistą, gdy zmiany zagrażają wolnościom i innym tego rodzaju prawom. Nowoczesna matka oddaje dziecko do żłobka i jedzie pracować do fabryki. Liberał (feministka?) nie oddaje dziecka do żłobka, ale tradycyjnie opiekuje się nim w domu, z pomocą babci. Bezpłodni liberałowie nie zadowalają się tradycyjnymi modłami o uzdrowienie, ale nowocześnie korzystają z metody in vitro.

Obiecałem, że każda notka będzie osobnym punktem programu racjonalnego liberalizmu, więc tutaj sformułuję następujący: tradycyjna rodzina powinna być pod opieką państwa, jako środowisko sprzyjające rozwojowi podmiotowości, godności i indywidualności człowieka. Państwo powinno bronić dzieci przed działaniami organizacji chcących wtrącać się do wychowania i opieki rodzicielskiej. Państwo powinno opiekować się rodzinami zagrożonymi, tak aby nie ulegały one pokusie oddawania dzieci pod opiekę przedszkolom, sektom, koloniom, internatom itd.