Student? Już ja ci pokażę...

W sporej grupce blogerów występują takie refleksje, kiedy na salonie publikuje student. A, że jeszcze nick zdradza obecną pozycję społeczną - to na całej linni klient załatwiony.

Nie zrażam się tym. A nawet więcej, jestem w pewnym sensie szczęśliwy. Wbrew niektórym opiniom, mam świadomość swoich ubytków. Czy to w sferze wiedzy, pisania o "ważnych tematach", jak też niedociągnięć w warsztacie językowym. Staram się jak najbardziej potrafię, ale nie zawsze wychodzi. Nie poradzę.

Jak niektórzy z was wiedzą - jestem studentem dziennikarstwa i stosunków międzynarodowych. Teraz ktoś może pomyśleć - wielki dziennikarz.A ja mówię "nie". Nie uważam się za osobę, która rozumy wszystkie zjadła. Nie mam takiej natury. Obserwuję, analizuję i, wreszcie, widzę kondycję polskich mediów i mediów w ogóle. I w wielu przypadkach - jeśli chodzi o obecną misję dziennikarską - nie zgadzam się.

Nie jestem też do końca dumny, kiedy widzę osobę pierwszy raz i zapytany o kierunek studiów, odpowiadam, że dziennikarstwo. Głupio się czuję, bo mam świadomość ludzkich spostrzeżeń na temat mediów. I rozumiem to doskonale, bo często mam podobne, niestety.

Ktoś mi kiedyś powiedział, że "najlepsi dziennikarze to ci, którzy nigdy nie studiowali dziennikarstwa." To chyba prawda. Na moim wydziale, sporo żaków po fachujest przekonanych, że będą wspaniałymi dziennikarzami. Ok, szkoda, że to tylko suche przekonanie. A jak co do czego przyjdzie, jest klops.

Studia dziennikarskie. Perspektywy na przyszłość? KFC, McDonald's, Burger King...

Teraz można na mnie pluć.

1pw1d