Wielka Woda w Polsce

"Trzeba mi wielkiej wody, tej dobrej i tej złej. Na wszystkie moje pogody, niepogody duszy mej..." - tak swego czasu śpiewała Maryla Rodowicz. Dziś te słowa, zarówno w myślach piosenkarki, jak również większości polskich głów, z pewnością nabierają mało przyjemnych konotacji.

Obserwuję, czytam i porównuję internetowe i telewizyjne newsy, jakimi zalewają nas nasze media. Wszystko w nich jest: relacje na bieżąco, Piotr Kraśko w "Wiadomościach" stoi po kolana w sandomierskiej wodzie. Widziałem też członków ekip telewizyjnych, którzy pomagają usypywać wały. Tusk, Komorowski i Pawlak nawiedzają obszary dotknięte powodzią.

Chcieliśmy taniej kampanii wyborczej, więc taką mamy
Właśnie, politycy. Odwiedzają, debatują w Sejmie, deklarują pomoc finansową [swoją drogą ciekaw jestem, kiedy i czy w ogóle dotrzymają obiecanego słowa]. Można powiedzieć, że polscy aktorzy sceny politycznej tworzą empatię z powodzianami. I co z tego? Nie wszędzie powodzianie otrzymują pomoc, często są pozostawieni sami z - jak to się dziś określa - Wielką Wodą.

Według mnie, mamy polską klęskę żywiołową. A jeśli jest klęska żywiołowa - wybory powinny być przesunięte na późniejszy termin. Ale tak się, niestety, nie stanie, ponieważ ta cała polityczna empatia, kręcona kamerą telewizyjną, to darmowa kampania wyborcza. Za nic nie płacimy, a jeszcze w telewizji pokażą.

Szczególną rolę odgrywają tutaj Tusk i Komorowski, którym - moim skromnym i mało znaczącym zdaniem - zależy tylko na pokazaniu się. To znaczy, w głębi duszy na pewno chcą pomóc [a nawet jeśli nie to muszą, ze względu na pełnione funkcje], ale chęć utrzymania władzy wygrywa.

Co dalej?
Do wyborów pozostał niecały miesiąc, a Wielka Woda kiedyś opadnie i przyjdzie czas wielkiego sprzątania. Oby PO nie zostało sprzątnięte razem z całym szambem, które przyniosła powódź. Bo Polacy są, jacy są. Ale pamiętają.

Ostatnio: 63213 odwiedzin