DRUGIE ZWYCIĘSTOW VIKTORA ORBANA NA WĘGRZECH !

znalezione w sieci;

- Jeśli ten wynik się po­twier­dzi, bę­dzie to ozna­czać, że par­tia Or­ba­na po­now­nie zdo­by­ła więk­szość kon­sty­tu­cyj­ną. Zwy­cię­stwo Fi­de­szu to z pew­no­ścią fe­no­men na skalę eu­ro­pej­ską. Można je uza­sad­nić kil­ko­ma czyn­ni­ka­mi: bły­sko­tli­wą po­li­ty­ką in­for­ma­cyj­ną, sła­bo­ścią opo­zy­cji, a także tym, że par­tii udało się zbu­do­wać wra­że­nie, że to wła­śnie ona jest je­dy­nym wia­ry­god­nym re­pre­zen­tan­tem wę­gier­skie­go in­te­re­su na­ro­do­we­go - ko­men­tu­je Da­riusz Kałan, ana­li­tyk ds. Eu­ro­py Środ­ko­wej w Pol­skim In­sty­tu­cie Spraw Mię­dzy­na­ro­do­wych (PISM).

Pi­sarz i dzien­ni­karz Krzysz­tof Varga twier­dzi na­to­miast, że nie było al­ter­na­ty­wy dla Or­ba­na. Varga pod­kre­śla, że pre­mier Wę­gier "pro­wa­dzi po­li­ty­kę po­pu­li­stycz­ną, a po­pu­lizm się spraw­dza". - Trze­ba przy­znać Wik­to­ro­wi Or­ba­no­wi, że jest bar­dzo cha­ry­zma­tycz­ny i bar­dzo me­dial­ny- mówi pi­sarz.

Py­ta­ny o cha­rak­te­ry­stycz­ne, jego zda­niem, cechy Wik­to­ra Or­ba­na, Varga oce­nia, że "styl Or­ba­na" jest "dosyć au­to­ry­tar­ny, po­pu­li­stycz­ny, a jed­no­cze­śnie - no­wo­cze­sny".

- To nie jest po­li­tyk, który wy­łącz­nie sie­dzi w ga­bi­ne­cie. To ktoś, kto bar­dzo lubi i po­tra­fi, wy­stę­po­wać pu­blicz­nie. Ktoś dy­na­micz­ny. W 2013 roku, pod­czas po­wo­dzi na Wę­grzech, Orban oso­bi­ście na wa­łach do­wo­dził walką z tą po­wo­dzią. Pły­wał mo­to­rów­ką, wy­da­wał roz­ka­zy, skła­dał w te­le­wi­zji ra­por­ty na­ro­do­wi. Kilka dni temu otwie­rał nową linię metra w Bu­da­pesz­cie. To jest po­li­tyk, któ­re­go wi­dzi­my, jak gra w piłkę, wal­czy z po­wo­dzią, sie­dzi w ka­bi­nie mo­tor­ni­cze­go w me­trze - wy­mie­nia pi­sarz.

Zda­niem Vargi są pewne po­do­bień­stwa mię­dzy Vik­to­rem Or­ba­nem i Wła­di­mi­rem Pu­ti­nem, "jeśli cho­dzi ostyl". - Po­dej­rze­wam, że Or­ba­no­wi Putin bar­dzo im­po­nu­je - jako twar­dziel, po­li­tyk-ma­cho, spraw­ny fi­zycz­nie i twar­dy w po­li­ty­ce, po­tra­fią­cy spo­tkać się z tzw. zwy­kłym czło­wie­kiem, ktoś, kto jest dobry dla ludu i bez­względ­ny dla prze­ciw­ni­ków po­li­tycz­nych - wy­ja­śnia pi­sarz.