Bloger Stykulis (odczuwam respekt przed jego wiedzą) już po pierwszych odcinkach moich Rozważań o tajemnicy śmierci Pana Jezusa odrzucił moją tezę, odsyłając mnie do opublikowanych przed laty na Salonie24 notek autorstwa @wqbit. Przyznaję, wspaniałe notki! Wielu rzeczy się z nich dowiedziałem. Oto jedna z nich. Ta, z punktu widzenia moich Rozważań najistotniejsza:
https://www.salon24.pl/u/iktotuzmysla/449936,opis-smierci-jezusa-realny-w-najdrobniejszych-detalach
A oto jej fragment:
„W momencie śmierci Jezus zawołał (kradzein - wołać, krzyczeć) donośnym głosem. Ewangelista nie podaje słów, wydaje się, że w tym donośnym okrzyku należy się dopatrzyć ostatniego zrywu świadomości i biologicznej żywotności konającego wkwiecie wieku człowieka. Wspomina o nim Mateusz jakby na podkreślenie, że w tym historycznym momencie dokonała się świadoma, rzeczywista ofiara z życia. Podkreśla to również dalszy ciąg zdania: oddal ducha (pneuma) - a więc ten pierwiastek, dzięki któremu ciało żyje í działa, zwrócił Stwórcy.
W ten sposób dopełnił ofiary z życia, które za pośrednictwem swej Matki od Boga otrzymał. Podobnie jak przed śmiercią, tak również po opisie chwili zgonu Jezusa następują wzmianki o trzech wydarzeniach zamykających relacje o Jego ofierze z życia: fenomeny natury, słowa żołnierzy i setnika oraz obecność niewiast galilejskich.
Mateusz podaje kilka zjawisk, jakie towarzyszyły śmierci Jezusa. Podaje je w formie czasu dokonanego (aoryst), ale w stronie biernej, chcąc przez to uwydatnić, że w zjawiskach tych objawiło się działanie mocy Bożej. W wymienionych kilku zjawiskach natury kosmicznej, nagłym rozdarciem się zasłony przybytku i wzmiance o zmartwychwstaniu ciał należy widzieć raczej chęć zwrócenia uwagi, że śmierć Jezusa była nie tylko faktem historycznym, ale przede wszystkim wydarzeniem nadprzyrodzonym.”
detalach#google_vignette
Ja twierdzę coś zupełnie innego. W momencie, który powszechnie uważa się za śmierć Pana Jezusa nastąpiło coś innego! To nie ducha (duszę) oddał Jezus Ojcu. To Ducha swego Mu powierzył! Ducha! (Pneuma!) Trzecią Osobę Trójcy Świętej! W ten sposób nastąpił szczyt ogołocenia przed nami Pana Jezusa z Jego boskości! Tak twierdzę od początku.
Oto, co mówi na ten temat AI:
"Słowo pneuma oznacza tchnienie lub ducha. Główne znaczenia tego pojęcia to:
Starożytność: Stworzone przez stoików pojęcie oznaczające dynamiczny pierwiastek i życiowe tchnienie przenikające wszechświat.
Teologia: W chrześcijaństwie i gnostycyzmie odnosi się do duchowej natury człowieka oraz Ducha Świętego."
Chyba już nie ma żadnych wątpliwości, że mam rację!
Pozostaje jeszcze druga kwestia podniesiona w przywołanym fragmencie omawianej notki. Chodzi o słowa:
„W wymienionych kilku zjawiskach natury kosmicznej, nagłym rozdarciem się zasłony przybytku i wzmiance o zmartwychwstaniu ciał należy widzieć raczej chęć zwrócenia uwagi, że śmierć Jezusa była nie tylko faktem historycznym, ale przede wszystkim wydarzeniem nadprzyrodzonym.”
Przecież, jak naucza Kościół, Jezus to prawdziwy człowiek! A jeśli tak, co już podnosiłem w swych Rozważaniach (i co twierdzi Kościół), Jego śmierć musiała być w pełni ludzka! Człowiecza! To nie było wydarzenie nadprzyrodzone!
A nadprzyrodzone, o czym świadczą te wszystkie mające w tym momencie zjawiska kosmiczne i nadprzyrodzone, było co innego! Właśnie owe ogołocenie przed nami Jezusa z boskości! Oddanie Ojcu Ducha Świętego!
A śmierć Jezusa była jak najbardziej ludzka! Człowiecza! Wskutek przebicia włócznią (lancą) Jego serca...
Zdumiewa mnie, w jak błędnym kierunku poszła egzegeza wydarzeń na Krzyżu i śmierci Pana Jezusa! A wszystko przez błąd popełniony w ocenie przyczyn tych wszystkich kosmicznych i nadprzyrodzonych wydarzeń oraz interpretacji słów Pana Jezusa i powodów ich wypowiedzenia…
PS. Częściowo przedstawiłem już to zagadnienie tutaj:
https://www.salon24.pl/u/eri/1513727,smierc-jezusa-nie-sama-smierc-wazna-lecz-sposob-jej-zadania
Komentarze
Pokaż komentarze (1)