Zdobycze demokratyczne współczesnego świata, choć cenne, mogą też być dla wielu bardzo kłopotliwe. Ważną zdobyczą demokratyczną jest wolność przekonań i wolność słowa. Często jednak w sferze wychowawczej rodzice (wychowawcy) nie akceptują ideologii lub światopoglądu nauczycieli i nie chcą, aby te "ideały" były wpajane ich dzieciom. Takie prawo daje im konstytucja, która gwarantuje wolność wychowania dzieci zgodnie ze swoim światopoglądem. Dlatego można wysyłać dzieci do szkół o profilu kształcenia zgodnym z poglądami rodziców. Stąd, poza szkołami publicznymi są szkoły inne, np. katolickie. Kształtują one u dzieci światopogląd katolicki, który jak wiadomo, nie akceptuje poglądów ateistycznych i otwarcie lansowanych współcześnie swobód obyczajowych, z pełną wolnością seksualną, akceptującą partnerstwo gejów i lesbijek. Z tego powodu szkoły katolickie mają prawo dobierać nauczycieli i wychowawców w/g kryteriów moralności katolickiej, a więc spoza środowisk homoseksualnych. Przecież po to takie szkoły istnieją, aby uczyć i wychowywać młode pokolenie z dala od zachowań sprzecznych z nauką kościoła katolickiego.
Dlatego dziwi mnie zachowanie dziennikarki GW p. Miłady Jędrysik, która publicznie zganiła (GW z 21.września) minister d/s równouprzwnienia p. Elżbietę Radziszewską za oświadczenie popierające prawo szkoły katolickiej do zwolnienia z pracy nauczycielki lesbijki. Najwyraźniej p. Jędrysik zagalopowała się w swoim oburzeniu przedkładającym prawo jednostki do upublicznienia swoich preferencji seksualnych, nad prawem rodziców do wychowywania dzieci w duchu światopoglądu nie akceptującego takich preferencji.
Do reprymendy dziennikarki nie miał bym uwag gdyby zwolniono nauczycielkę lesbijkę z pracy w szkole publicznej. Szkoła publiczna bowiem, musi być światopoglądowo neutralne, zaś szkoła katolicka nie.


Komentarze
Pokaż komentarze (6)