folt37 folt37
200
BLOG

LULA.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 2

Zadziwiająco wstrzemięźliwie skomentowano u nas wybory prezydenckie w Brazylii, których pierwsza tura odbyła się 3. października. Przy okazji tych wyborów warto przypomnieć sylwetkę dotychczasowego prezydenta Luiza Inacio Lula da Silva, piastującego ten urząd przez dwie kolejne kadencje. Kończący urzędowanie prezydent - skrótowo nazywany Lulą - jest fenomenem politycznego przywódcy, który po dwóch kadencjach odchodzi z urzędu z 80% poparciem społecznym. Działalność polityczną zaczynał w latach 80 - tych  w związkach zawodowych jako zbuntowany robotnik, których ostatecznie został ich przywódcą, a następnie szefem Lewicowej Partii Pracowników (PT). Z ramienia tego ruchu w roku 2002 kandydował na prezydenta Brazylii i został wybrany. Rządził z sukcesem 8 lat.

Fenomen tego sukcesu warto dedykować naszym, rodzimym związkowcom, bo godny jest popularyzacji. Jako prezydent zamienił populizm związkowy na racjonalny pragmatyzm rządzenia, umiejętnie godząc interesy pracownicze z kapitalistycznymi pracodawcami. Tym zachowaniem upodobnił się nijako do Marszałka Józefa Piłsudskiego, który obejmując rządy w odrodzonej Polsce zadeklarował, że "wysiada z czerwonego tramwaju na przystanku niepodległość".  Oto jak przyczyny społecznej sympatii do Luli określił Remy Herrera na łamach "Le Monde diplomatique" (za wolnemedia,net):  "Ludzie nie bez powodu lubią tego robotnika-metalowca z ubogiego Północnego Wschodu, związkowego przywódcy wielkich strajków przeciwko dyktaturze wojskowej, więzionego, upartego, charyzmatycznego działacza lewicowego...".

Ten sam komentator brytyjski sukces prezydentury Luli da Silva określił tak:  "W ciągu dwóch swoich mandatów  prezydent nie zerwał z neoliberalizmem. O ile dla ludu brazylijskiego jego wybór był historycznie zwycięstwem, o tyle posiadacze zachowali władze za cenę odnowionego podziału władzy zapewniającego im bezpośrednią kontrolę nad kluczowymi aparatami państwowymi  -  finansami i armią. Tylko w takich ramach mógł kwitnąć "reformizm" - a raczej realizacja tego czego prawica nie potrafiła narzucić w swoim w swoim własnym interesie klasowym. Ideały odłożono do lamusa, a spodziewana zmiana okazała sie ciągłością. Rynki finansowe stawiały swoje wymagania - niezależność banku centralnego, spłata długu zagranicznego, wysokie stopy procentowe, zduszona inflacja... - więc rząd je  spełniał.   

A w Polsce tak trudno do tego przekonać naszych związkowców i lewicę polityczną.  

Widać więc iż mądrość Luli polegała na honorowaniu reguł ekonomii rynku ze świadomością jego służebności dla obopólnych korzyści kapitały i pracy.  Na tym też - mimo pewnej kontrowersyjności tej postaci - polega jego przywódczy geniusz.  Należy ubolewać z powodu deficytu takich  talentów u polskich związkowców.

Druga tura wyborów prezydenckich w Brazylii odbędzie się 31. października, a jej faworytką jest uczennica Luli, dotychczasowa jego główna współpracownica - Dilma Rousseff.  Po jej zwycięstwie spodziewana jest kontynuacja polityki Luli da Silvy. 

Ciekawe, czy  politykę dotychczasowego prezydenta Brazylii znają nasi populistyczni przywódcy związkowi?  Z sukcesu Brazylii wynika, że  jej przypadek wart jest dedykacji polskim liderom związkowym. 

 

 

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (2)

Inne tematy w dziale Polityka