Klasa polityczna to taka specyficzna grupa ludzi, która buduje swoją egzystencję w oparciu o istniejące nastroje społeczne. W demokracji jest to naturalne, bo od woli większości wyborców. zależy zdobycie władzy. Opowiadanie o wzniosłych intencjach polityków ubiegających się o władzę dla dobra narodu, można między bajki włożyć. Nawet jeśli politykom uda się coś polepszyć, to robią to głównie z myślą poprawienia nastrojów, które zwiększają szanse na kolejną kadencję rządzenia.
Tak więc strategia zdobywania popularności opiera się nie na prawdziwych potrzebach społecznych, lecz bardziej na oczekiwaniach. Z tego powodu opozycyjni politycy budują swój image na strachu przed zagrozeniami składając fantastyczne obietnice bez pokrycia. Jednym z popularnych straszaków politycznych jest groźba utraty suwerenność państwa i tożsamości narodowej. Natezenie tej tematyki jest adekwatne do obszaru społecznego oddziaływanie idei narodowych. Ubogość programów politycznych w pragmatyczną tematykę gospodarczo-społeczną, spycha retorykę debaty publicznej na tory frustracji w obszar zewnętrznych zagrozeń bytu narodowego.
Taka tematyka zajmuje sporo miejsca w zyciu politycznym Litwy i Polski. Na Litwie podtrzymywany jest kompleks strachu przed polską dominacją, oparty na historycznych doświadczeniach polonizacji Litwy. Obawy przed powtórką z historii jest mocno zakorzenione w świadomości narodowej Litwinów. Takie nastroje odzwierciedlają zachowania wrogie polskości, uwidocznione w zaciekłym zwalczaniu języka polskiego (pisownia nazwisk, nazwy ulic) i polskich inwestycji na Litwie.
Cierpią na tym stosunki polsko-litewskie oraz wymiernie gospodarka polska. Utrudnianie funkcjonowania rafinerii ropy w Mozejkach, wykupionej od Rosji przez polski Orlen i przepłaconą w imię sojuszu z Litwą. Oczywiście o sojuszu myślała Polska, bo jak się okazało Litwini odebrali to jako zagrozenie dla nich naszą ekspansją gospodarczą.
O szkodliwości tak podsycanych, antypolskich nastrojów na Litwie niech świadczy groźba ochłodzenia stosunków polsko-litewskich do tego stopnia, ze jak pisze GW (16-17 październik), Polska nie poprze wejście Litwy do powstającej Wejmarskiej Grupy Bojowej UE., ani nie przyśpieszy budowy mostu energetycznego z Litwą. Jak więc widać na takim populizmie narodowym zyskują politycy a tracą narody.
Przykład ten powinien być ostrzeżeniem dla szefa PIS, największej opozycyjnej partii w Polsce, która ustami swoich liderów rozbudza frustracje narodowe bliskie szowinizmowi. Atmosferę taką tworzą wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego i b. minister spraw zagranicznych p. Anny Fotygi straszące Polaków zagrożeniem zdominowania nas przez wielkich sąsiadów Niemcy i Rosję. Przeciez to jest scenariusz Litewki oparty na budowaniu tozsamości narodowej na nacjonalistycznym strachu przed wielkimi sąsiadami.
Warto przypomnieć liderom PIS, ze strach jest najgorszym doradcom.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)