Wczoraj (28 października) miała miejsce smutna ceremonia pogrzebowa śp. Marka Rosiaka , ofiary politycznego szaleńca. Powagę tego smutku pogłębiało zachowanie niektórych uczestników nabozeństwa pogrzebowego , uwłaczające idei odprawianej eucharystii jako ofiary pojednania, odprawianej w intencji tragicznie zmarłego. Podniosły moment mszy św. to przekazywanie sobie przez wiernych znaku pokoju , symbolu zgody, którą zakłóca nasza ludzka, wrodzona grzeszna swarliwość.
Uczestnictwo w mszy św. ma uzmysławiać katolikom grzeszność ludzkiej natury i przypominać o konieczności jej doskonalenia nieustannym uświadamianiem katolickiej zasady wybaczania win swoim bliźnim. Przykład dał Ojciec Święty Jan Paweł II oświadczając publicznie: "Modlę się za brata, który zadał mi cios i szczerze mu przebaczam."
Polscy politycy często, z taką łatwością powołujący się na nauki Papieża Polaka, udają obłudnie, ze główna cecha chrześcijaństwa "kochaj bliźniego jak siebie samego" nie istnieje. Zaś z nauk papieskich wybierają tylko te cytaty, które są im wygodne.
Nie wymieniam nazwisk polityków, którzy na nabozeństwie żałobnym Marka Rosiaka uchybili tej chrześcijańskiej zasadzie. A była okazja pokazać dobrą wolę pojednania, zamiast małostkowego omijania nielubianych konkurentów politycznych.
Ta smutna ceremonia powinna - w obliczu śmierci - wzbudzić chrześcijańską refleksję wszystkich katolików, (takze tych na forach internetowych) o balsamicznej wręcz cesze gestu "przekazcie sobie znak pokoju". Wystarczy trochę dobrej woli, aby zamiast gestów niechęci, uścisnąć sobie dłonie w geście wzajemnego wybaczania sobie naszych wzajemnych win. Papiez Polak dał nam przykład.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)