Gazeta Wyborcza (z 2 listopada) opublikowała notki biograficzne kandydatów do Trybunału Konstytucyjnego. Na pięciu, az czworo jest z koalicji rządzącej i jedna z opozycji. W komentarzu do notek red. GW p. Ewa Siedlecka ubolewa, ze o takich kandydatach znowu zadecydowało rozdanie polityczne. I ma rację, bo trzech kandydatów desygnowała PO, jednego koalicyjne PSL i jedną opozycyjna PIS.
To kolejny smutny przykład partyjnego pojmowania demokracji, jako dyktatu polityków WE wszystkich sferach porządku ustrojowego w państwie, z sądownictwem włącznie - choć jest ono konstytucyjnie od polityki niezalezne.
Uzurpatorskie metody działania polityków przeciez juz nie dziwią, bo zdązyliśmy się do tego przyzwyczaić. Dziwi jednak, kiedy dziennikarz gazety mieniącej się liberalno-demokratyczną, p. Ewa Siedlecka krytykując ten stan do końca go nie dyskredytuje, bo pisze:
"Aby spełniać swoją funkcję, Trybunał Konstytucyjny powinien mieć sędziów z najwyzszej półki i odzwierciedlać RÓZNORODNOŚĆ PRZEKONAŃ panujących w społeczeństwie . Jeśli jednak partie ostatecznie zgłoszą te kandydatury, a Sejm je wybierze - będziemy mieli Trybunał niemal całkiem konserwatywny".
Tak więc krytykując upolitycznienie Trybunału Konstytucyjnego p. Siedlecka głosi jednocześnie postulat polityczny, bo sugeruje skład "ODZWIERCIEDLAJĄCY ROZNORODNOŚĆ PRZEKONAŃ PANUJĄCYCH W SPOŁECZEŃSTWIE". Przecież takie "odzwierciedlenie róznorodności" to stricte konsensus polityczny, czyli decyzyjność polityczna.
W tej sytuacji czytający GW obywatel jest błędnie informowany (edukowany), przez opiniodawczą gazetę sugerującą, ze werdykty Trybunału Konstytucyjnego podejmowane są dla zadowolenia pluralistycznego społeczeństwa, a nie dla spełnienia (przestrzegania) praworządności konstytucyjnej.
Wyszło, ze wszystko jest polityczne, NAWET APOLITYCZNOŚĆ.


Komentarze
Pokaż komentarze