11 LISTOPADA obyły się w Warszawie legalne, głośne demonstracje dwóch politycznych opcji: narodowo-prawicowych oraz lewicowo-liberalnych. Nie byłoby w tym nic kontrowersyjnego gdyby nie gorszące sceny ulicznych starć tych ugrupowań.
Zgłaszając zamiar demonstrowania oba ugrupowania deklarowały pokojowy charakter marszów. Słowa nie dotrzymały ścierając się na ulicach prowokacyjnym blokowaniem przemarszu politycznych przeciwników. W tej sytuacji interwencja policji była usprawiedliwiona a siłowa reakcja wręcz nieodzowna.
Dziwi więc dezaprobata wobec akcji wielu publicystów, których nie bulwersuje jakoś wzajemne obrzucanie się kamieniami uczestników starć, a oburza zatrzymanie p. Biedronia (Ruch Przeciw Homofobii), aktywnego uczestnika wydarzeń. Publicystom tym warto przypomnieć znane powiedzenie o sianie wiatru.
Warszawskie zajścia niepokoją, ale jeszcze większy niepokój budzi nieobecność w ulicznych pochodach obywatelskiego Centrum politycznego, które oddało pole ruchom skrajnym. W marszach nie uczestniczyły bowiem tzw. partie samozwańczo określające się jako centrowe (PIS, PO, PSL).
Wobec najważniejszego święta patriotycznego polska prowincja przeszła zupełnie obojętnie (nie licząc uroczystości oficjalnych). W małych miastach i gminach, oblepionych mnogością wyborczych plakatów z kandydatami wszystkich partii - nie było patriotycznych pochodów. Polityczna cisza ze strony partii desygnujących kandydatów do władz samorządowych źle o nich świadczy i o ich patriotycznej obywatelskości. A było przecież piękna okazja do mocnego, widocznego zaakcentowania patriotyzmu w imię obywatelskiej konsolidacji Polaków.
Patriotyczna bierność partii parlamentarnych to pokusa dla politycznych ekstremistów, którzy skwapliwie zawładnęli 11 LISTOPADA i dali uliczny pokaz krzykliwego demonstrowania swojej niebezpiecznej obecności.
Polskie centrum polityczne lekceważy to zjawisko zapominając o narodzinach ekstremizmów politycznych u progu XX w. i tragicznych, społecznych skutków takiego lekceważenia.
Demokracja to wielkie osiągnięcie i zdobycz współczesności i dlatego trzeba ją strzec przed najmniejszymi nawet oznakami zagrażającymi stabilizacji demokracji i w konsekwencji jej istnieniu. Takim groźnym sygnałem były (moim zdaniem) warszawskie "pokojowe", demonstracyjne niepokoje. Strzeżenie zdobyczy demokracji jest głównym celem politycznym partii centrowych.
11 LISTOPADA polskie obywatelskie Centrum polityczne tego egzaminu nie zdało. To musi niepokoić.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)