Ostania bardzo głośno jest o etyce, nauce, której polskie szkolnictwo nie może jakoś powszechnie wdrożyć wszędzie tam gdzie są dzieci nie uczęszczające na religię. Etyka jako system wartości jest traktowana w polskiej oświacie zamiennie z religią. Oba przedmioty mają zadanie wychowywać młode pokolenie w kulturze zróżnicowanych światopoglądów, które nie powinny dzielić, lecz uzupełniać się w kulturalnym bycie społeczeństwa. A jak to jest bardzo potrzebne niech świadczy rozbrat etycznych deklaracji naszych elit społecznych z praktyką dnia codziennego. Nie chcę generalizować tematu zanikania zachowań etycznych, ale trzeba dostrzegać groźne wychowawczo symptomy odchodzenia od reguł kultury etycznej.
Nauczycielami religii są najczęściej duchowni, którzy napotykają na poważny problem udzielania odpowiedzi na pytania uczniów o naganne, etycznie nieobyczajne zachowania niektórych księży (pedofilia) i stronnicze demonstracje polityczne. Z tej ostatniej tematyki głośno jest o księdzu, który był głównym kandydatem na kapelana WP (ks.płk. Sławomir Żarski), ale przestał nim być z powodu kontrowersyjnej homilii wygłoszonej 11 listopada, w której jednego z byłych premierów potępił za rzekomą wypowiedź, że "aby być bogatym trzeba ukraść pierwszy milion". Cytat okazał się nie prawdziwy (GW z 24 listopada).
Etyka lekarska to zachowania, których początki sięgają Hipokratesa. To najwrażliwsza moralność, bo dotyczy sfery nam najbliższej - ludzkiego życia. Nieszczęście, które dotknęło w gdański szpitalu Szwedkę (śpiączka), w wyniku zaniedbań lekarskich, budzi szczególny etyczny niesmak. Zanik moralnych reguł w tym szpitalu, polegający - między innymi - na niedostatecznej opiece (kilka godzin oczekiwania na pomoc lekarską przy komplikacjach kardiologicznych) i fałszerstwa dokumentów medycznych, to apogeum tej medycznej anty moralności. Takich przykładów przybywa.
W świecie polityki wszelkie rekordy naruszenia etyki politycznego współżycia bije prezes PIS, p. Jarosław Kaczyński, który swoje, własne decyzje personalne (wyrzucenia z partii swoich do niedawna oddanych współpracowników), bezceremonialnie przeinacza na ich dezercję i przejście do obozu przeciwników. To zdumiewające, anty etyczne zachowanie prezesa jest szczególnie naganne, bo demonstrowane przez polityka o pełnych ustach moralizatorskich frazesów. Retoryka w sporze z praktyką.
Oto argumenty przemawiające za zwiększeniem wysiłku na rzecz etycznego wychowania młodego pokolenia, które powinno nauczyć się poważnego traktowania etycznych reguł postępowania w praktyce i nie czerpać wzorów z moralistów werbalnych, których liczba wydaje się - ku naszemu zmartwieniu - niestety powiększać.


Komentarze
Pokaż komentarze (10)