WPAJANIE KOMUŚ BEZ JEGO ZGODY JAKICHŚ PRZEKONAŃ, POGLĄDÓW ZA POMOCĄ WSZELKICH METOD I TECHNIK POPRZEZ ŚRODKI MASOWEGO PRZEKAZU.
W świetle tej definicji (Słownik Wyrazów Obcych) łatwo nam zrozumieć bezwzględne polityczne boje partii o wpływy w środkach masowego przekazu. Media bowiem dają realną możliwość kształtowania poglądów opinii publicznej. Na tej definicji oparto także technikę publicznego informowania zwaną Public Relations (PR upowszechniony jako sławetny „pijar”), za pomocą czego panujący w mediach mają możliwość indoktrynowania ludzi przez nieustanne serwowanie im obrobionych informacji w sposób uprawdopodabniający dana zdarzenia za prawdziwe.
Za rządów PIS TVP epatowała nas spektakularnymi obrazami zatrzymań, aresztowań itp. akcji wobec osób wskazywanych jako aferzystów, łapówkarzy i w ogóle „wrogów publicznych”. Dziwnym zbiegiem okoliczności były to zazwyczaj osoby z przeciwnego obozu politycznego.
Po politycznej eksmisji funkcjonariuszy PIS z mediów publicznych, natychmiast nastąpiła zmiana „frontu informacyjnego” tych mediów, najbardziej widoczna w TVP, która teraz serwuje nam obraz odwrotny „demaskujący” niedawnych emitentów widowisk „demaskatorskich”.
1 grudnia TVP2 wyemitowała fabularyzowany film pt. Wszystkie ręce umyte. Sprawa Barbary Blidy, ukazujący nieczyste, zakulisowe gry rządu PIS tworzące „na siłę” medialną rzeczywistość w walce układami przeciwników IV RP. Przedstawieni w bardzo w złym świetle były szef ABW Bogdan Święczkowski i jego zastępca Grzegorz Ocieczek – jako wierni wykonawcy poleceń b. ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry – zapowiedzieli procesy o zniesławienie przeciwko autorom filmu. Czyli wrzawa indoktrynacyjna trwa.
Z dwóch stron bombardują nas także doniesienia o perturbacjach z powołaniem ordynariusza polowego Wojska Polskiego. Pewnym kandydatem był ks. płk Sławomir Żarski, którego jednak nie powołano i przeniesiono do rezerwy kadrowej MON.
Prasa liberalna (GW) mocno krytykuje ks. Pułkownika za to, że jako wikariusz generalny WP mocno identyfikował się z PIS i w kazaniu 11 listopada niewybrednie skrytykował konstytucyjne władze Polski.
Zaś „Nasz Dziennik” stanowczo broni ks. Pułkownika podając, że jego kazanie dotyczyło moralności społecznej, co widocznie było w niesmak władzy i powodem przeniesienia go do rezerwy.
Kto mówi prawdę, a kto indoktrynuje?
Społeczny efekt takich sprzecznych, medialnych przekazów tworzy mętlik nastrojów społecznych, co jest odczuwalne w rozmowach Polaków. Jednych przekonują prezentowane poglądy Naszego Dziennika, Radia Maryja i telewizji Trwam, a innych Tygodnik Powszechny, Gazeta Wyborcza czy TVN.
Także spektakularnym przykładem zmiennych społecznych postaw są wybory samorządowe w Olsztynie, gdzie w referendum mieszkańców odwołano prezydenta miasta Czesława Małkowskiego oskarżonego o gwałt. Sprawa była głośna medialnie a oskarżenie wydawało się zasadne. Były prezydent skorzystał jednak z okazji wyborów samorządowych, stanął do nich i intensywnie w kampanii wyborczej udowadniał, że jest ofiarą spisku. Robił to tak skutecznie, że uzyskał 45% poparcie tego samego społeczeństwa, które wcześniej odwołało go w referendum. Oto dowód oddziaływania intensywnego „bombardowania” ludzi poglądami wmawianymi im nachalnie i bez przerwy. Jak to nazwać?
O wiarygodności medialnego przekonywania ludzi do poglądów, niech świadczy partyjne uznanie dwóch spin doktorów PIS-u Adama Bielana i Michała Kamińskiego wynoszonych na piedestał PR-owego geniuszu, zapewniającego sukcesy wyborcze PIS. Owa opinia natychmiast uległa zmianie na negatywną z chwilą popadnięcia tych panów w niełaskę Jarosława Kaczyńskiego.
Oto źródło prawdziwego mechanizmu PR, serwowanego nam powszechnie i nieprzerwanie.
Czas poddać ocenie nasze poglądy i zastanowić się, czy one są na pewno nasze?
Wniosek: zachowajmy trzeźwość umysły i nie dajmy się indoktrynować.


Komentarze
Pokaż komentarze