Miernikiem rzeczowego zainteresowania jakimś problemem społecznym jest stopień interesowania się nim odpowiednich gremiów opiniotwórczych i środowisk politycznych. Takim ważnym problemem jest zapewne publiczna ochrona zdrowia. W sprawie tej odbyło się tzw. „publiczne wysłuchanie” na ten temat projektu ustawy o działalności leczniczej.
Organizatorem był resort zdrowia, który przyjął zgłoszenia chętnych na spotkanie w ilości ok. 1150 osób, co wskazywało na poważne zainteresowanie sprawą. Okazało się jednak, że poważnie zainteresowanych było niewielu, bo obecnych na wysłuchaniu zjawiło się zaledwie ok. 200 osób, reprezentujących przede wszystkim środowiska zainteresowane obroną obecnego status quo w publicznej służbie zdrowia. Do broniących obecnego porządku (albo nieporządku) prawnego ochrony zdrowia należeli przedstawiciele opozycyjnego PIS (zawsze na nie) i zachowawcze samorządy lekarski i pielęgniarski.
Ustawa słusznie zamyka drogę do tworzenia nowych ZOZ – ów, a za istniejące finansową odpowiedzialność będą ponosić samorządy terytorialne, co skutkuje obowiązkiem pokrywania przez nie strat tych placówek. Nie pokrycie owych strat przez rok zmusza samorządy do przekształcenia placówek w spółki kapitałowe.
Zgodnie z zasadą „uderz w stół a nożyce się odezwą” odezwali się oponenci przemian. Przedstawiciel PIS Bolesław Piecha mówił, że w dążenie do komercjalizacji gubi się misję publiczną. Celem ustawy jest bowiem efektywność ekonomiczna placówki, a nie leczenie pacjentów, a przekształcenie w spółki tylko pozornie jest dobrowolne. Faktycznie ustawodawca zakłada przymus ekonomiczny - kto nie przekształci ZOZ-u będzie musiał pokrywać jego długi.
Paradoksalnie wypowiedź ta wskazała na słuszność regulacji. Mówca wyrażając strach przed gospodarskim okiem samorządów, które licząc swoje pieniądze nie będą tolerowały rozrzutności i niegospodarności „świętych krów” publicznej służby zdrowia, potwierdził zastrzeżenia autorów projektu ustawy. To wróży koniec permanentnemu ich zadłużaniu i definitywnemu odcięciu ich od strumieni państwowych pieniędzy (czytaj podatników) wtłaczanych tam z politycznych (a nie merytorycznych) powodów w obronie których wystąpił polityk PIS. To dowód, że politycy nie chcą utracić marki populistycznych „świętych Mikołajów” w dawaniu podarunków dla pozyskiwania elektoratu.
Zasadność projektu ustawy potwierdzili jednak zarządcy spółek medycznych: prezes spółki Pro Medica i wiceprezes Stowarzyszenia Szpitali Niepublicznych, którzy przestrzegali żeby nie straszyć społeczeństwa spółkami, bo one w żaden sposób nie zagrażają pacjentom. Przekonywali, że już sto szpitali zastało przekształcone i nikt nie zamyka oddziałów.
Inni uczestnicy wysłuchania wątku tego nie podjęli, bo oni przyszli nie po to, by wysłuchać argumentów autorów projektu ustawy, lecz po to aby bronić „socjalistycznych zdobyczy” pracowników publicznej (państwowej) służby zdrowia. Wszak dla nich dobrem ogółu jest tylko takie dobro, które nie narusza ich zakonserwowanych, wygodnych pozycji w tej służbie.
Mam nadzieję, że intencje te zostały trafnie odczytane przez innych uczestników wysłuchania.


Komentarze
Pokaż komentarze (7)