Chaos na Polskiej Kolei (kiedyś PKP) to skandal i kompromitacja wołająca o pomstę do rządu. Pomsta, pomstą, a rząd z premierem Tuskiem i ministrem Grabarczykiem chłoszczą prezesów spółek kolejowych śmiesznymi karami pieniężnymi pozbawiając ich jakichś tam premii.
Głownie zastanawia mnie niezrozumiała wyrozumiałość p. premiera Tuska wobec ministra infrastruktury Cezarego Grabarczyka, który według oczekiwań pasażerów (chaotycznie funkcjonującej kolei) i moich, powinien natychmiast stracić ministerialny fotel. Razem z ministrem powinni zastać wyrzuceni z pracy wysoko opłacani prezesi mnogości wszelakich spółek kolejowych za nieudolność kooperacji i nieodpowiedzialne traktowanie zarządzanych przez siebie firm użyteczności publicznej (!) jak wytwórni (z przeproszeniem) „serków topionych”.
To jest gigantyczny skandal, którego żadne usprawiedliwianie nie tłumaczy i tylko dymisje w/w „bezradnych” dygnitarzy powinny być odpowiedzią za ich nieudolność i lekceważenie misji przedsiębiorstw użyteczności publicznej. W taki sposób premier powinien wyrazić szacunek dla „skołowanych” bałaganem pasażerów demokratycznego państwa po to powierzających rządy politykom, aby zapewniali oni obywatelom cywilizacyjny ład funkcjonowania państwa.
Mając w pamięci bezkompromisową postawę premiera Tuska w zdymisjonowaniu b. ministra sprawiedliwości za samobójstwo więźnia w strzeżonych murach więziennych, na co minister nie miał żadnego praktycznego wpływu, a jedynie ponosił odpowiedzialność z ogólnego, ministerialnego nadzoru więziennictwa, wyrozumiałość i łagodność wobec ministra Grabarczyka jest niezrozumiała.
Może są inne przyczyny tej tolerancji? Jeżeli tak, to powinny one być szczegółowo wyłożone opinii publicznej. Jeżeli nie będą wyłożone, można wnioskować, że reakcje p. premiera wobec szwankujących w pracy członków swojego rządu uzależnione są od jego nastrojów, a nie od pragmatycznej oceny ich pracy i przydatności.
A może ja mam zbyt wysokie oczekiwanie od szefa rządu?


Komentarze
Pokaż komentarze