Ważna rola prasy (i innych mediów) w ustroju demokratycznym to rzecz bezdyskusyjna, ale staje groźna gdy jej przedstawiciele przyjmują dosłownie określenie „czwarta władza”.
Poznańskie wydanie Gazety Wyborczej z 24 lutego zamieściło artykuł Marcina Kąckiego pt. „WIELKI BAŁAGAN! NIK ocenia budowę stadionu”. Autor chwali się dodarciem do niepublikowanego jeszcze raportu NIK z kontroli budowy stadionu w Poznaniu.
Dziennikarz wyszczególnia zarzuty raportu, który nie jest kompletny, bo kontrolowany inwestor (Spółka Poznań Euro 2012) złożył do raportu zastrzeżenia – które mogą zmienić jego treść – i czeka na ostateczny wynik.
Mimo tego dziennikarz domaga się stanowiska Zarządu Spółki, a jego odmowę z w/w powodu (nie ma końcowego stanowiska NIK) uznaje za unik.
Arogancję dziennikarza potwierdza jeszcze następujące stwierdzenie: „Ustalenia NIK „Gazeta” przekazała prezydentowi Ryszardowi Grobelnemu. Jednak do zamknięcia tego wydania nie ustosunkował się on do zarzutów kontrolerów”.
I to są właśnie owe przysłowiowe bąbelki wody sodowej w głowie dziennikarza, który swoją bezczelną arogancją domaga się od prezydenta Poznania ustosunkowania do zarzutów kontrolerów NIK, które być może zastaną wykreślone z raportu po zgłoszonych zastrzeżeniach. Jednak pan dziennikarz z pozycji uzurpowanych sobie praw gromi władze samorządowe za ich prawidłowe przecież zachowanie (do czasu kompletnego raportu) niczym władca poddanego.
I na zakończenie. Dziennikarze często powołują się na swój demokratyczny status nadzoru władzy ze społecznego umocowania. I to jest nadużycie, bo taki mandat można otrzymać tylko na drodze demokratycznego wyboru. Dziennikarzy nikt nie wybiera i nikt im mandatu nadzorcy władzy nie daje.
Funkcję społecznej kontroli rzeczywiście spełniają, ale tylko w ramach obowiązującej kultury społeczno – politycznej demokratycznego ustroju. Jak więc powyższego widać, niektórzy dziennikarze o tym zapominają, głównie zaś o przymiotniku „kultura” jako składowego czynnika swojej dziennikarskiej misji.
Tak więc, dla poprawnych relacji władza – społeczeństwo trzeba dziennikarzom często o tym przypominać, w imię rzetelności i kultury społecznego przekazu.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)