Burzliwe dyskusje wokół prezydenckiego projektu nowelizacji ustawy o zgromadzeniach podzieliły dyskutantów na dwa przeciwstawne obozy.
Pierwszy – totalnie przeciwny nowelizacji reprezentowany przez wyznawców niczym nie krępowanej wolności.
Drugi– uznający rację prezydenckiego projektu zapobiegającego łatwo przewidywalnym burdom ulicznym wywołanym przez antagonistyczne wobec siebie grupy zgromadzone w tym samych czasie i miejscu.
Dziwić musi bezrefleksyjne oskarżanie projektu jako zamachu na wolność zgromadzeń, co sugeruje, że nie powinno się zakazywać przeciwstawnych sobie zgromadzeń w tożsamym miejscu i czasie, bo to godzi w wolność obywatelską. Akcji przewodzi Helsińska Fundacja Praw Człowieka, która napisała list (skargę) do Maina Kiai, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. wolności zgromadzeń i stowarzyszeń. Na temat intencji listu tak mówi wiceprezes fundacji Adam Bodnar (za GW z 19 lipca):
„Mamy nadzieję, że specjalny sprawozdawca ONZ po zapoznaniu się z przyjętym przez Sejm projektem sformułuje dla polskich władz rekomendację, w której oceni to rozwiązanie pod kątem ich wpływu na wolność zgromadzeń w Polsce.”
Intencje logiczne. Szkoda tylko, że nie korespondują z kampanią Fundacji na rzecz odrzucenia przez Senat ustawy bez oczekiwania na wnioskowaną rekomendację Maina Kiai. To wygląda na wywieranie nacisku na specjalnego sprawozdawcy ONZ. A to Fundacji nie przystoi, bo jest w kolizji z promowaną na jej tytułowej stronie (http://www.hfhrpol.waw.pl/Nkontakt.html) misją. pt.:
„Nasza misja to rozwijanie kultury wolności i praw człowieka w kraju i za granicą.”
Jak więc Fundacja rozumie kulturę wolności wrogich sobie zgromadzeń w jednym miejscu i czasie?
Inna krytyczka projektu ustawy p. Katarzyna Szymielewicz , prezeska fundacji Panoptykon dywaguje:
„Prawa nie stanowi się w celu udaremnienia konkretnych zdarzeń, które są aberracją.”
Hm, aberracja znaczy min. odchylenie, zboczenie. np. od normalnego stanu, zachowania, przyjętych norm postępowania. itp. (Wikipedia). Kogo i czego dotyczy więc zarzut aberracji?
Nieprzyjemna to akcja napaści na władze, za to, że zachowują się przewidująco i tworzą prawny instrument ochrony obywateli przed skutkami fizycznych starć protestacyjnych zgromadzeń różnych grup, o agresywnych wobec siebie zamiarach, co mogło by zagrozić bezpieczeństwu protestujących.
Wszak lepiej chorobie zapobiegać niż leczyć jej skutki.
Czyżby Helsińska Fundacja Praw Człowieka nie znała tej maksymy?



Komentarze
Pokaż komentarze (17)