To, co napiszę nie spodoba się zwolennikom chłopskich protestów, których jedynym podłożem jest zachłanność tak trafnie wykpiwana przez Kazika:
„Mnie tam żuraw rycht wystarczy, Na co mi publiczne zdroje?
Bo nieważne czyje, co je, Ważne to je, co je moje!”
Zaś powojenną polityczną kpinę z uwłaszczonych reformą rolną chłopów był żart: „Przed wojną jeździł pan na chłopie, a po wojnie jeździ chłop na chłopie i go w d…kopie!”
W „Nad Niemnem” Eliza Orzeszkowa zobrazowała polską wieś, jako tę włościańską i tę chłopską. Włościańska była obywatelska, honorowa z zasługami dla Rzeczpospolitej, a chłopska wyraźnie tych cech pozbawiona.
Dla wielu może to być dziwne, ale obecna polska wieś nadal jest zróżnicowana podobnie.
- Stare tradycyjne wsie gospodarskie z zasiedziałymi rodzinami włościańskimi gospodarującymi na rodzinnych schedach z dziada-pradziada gospodarzy, tępionych przez władzę ludową z poparciem wiejskiego proletariatu zapamiętana przez historię słynnymi „zbożówkami” i „walką z kułactwem”.
- Nowe wsie powstałe w miejsce dworskich siedlisk utworzone przez „chłopów folwarcznych” - uwłaszczonych na gruntach wywłaszczonych posiadaczy dworów przez reformą rolną to beneficjenci ustroju socjalistycznego „pieszczochy” władzy ludowej autorki sojuszu „robotniczo-chłopskiego”.
Historycznie i kulturowo istnieje nadal duże zróżnicowanie pomiędzy rolnikami z rodowodem „kmieci” a tymi z rodowodem „chłopskim” uwłaszczonych przez reformę rolną PRL.
W obecnych protestach watażka buntu rolników (chłopów) Sławomir Izdebski „sięgnął” do doświadczeń reformy rolnej podsycając chłopskie chciejstwo wobec państwa, cały czas oparte na mentalności „otrzymywania od państwa”. To porównywalne do górników z JSW, którzy są beneficjentami darmowych akcji otrzymanych od państwa (podobnie jak chłopi reformą rolną), co przekształciło ich we współwłaścicieli spółki, a mimo to nadal żądających aby państwo ciągle ich dofinansowało.
Największymi beneficjentami członkostwa Polski w UE są rolnicy, którzy czerpią subwencje w kilku wersjach - dopłat do wybranych form produkcji i bezwarunkowych dopłat ok. 1000 zł. do hektara. Te beneficje zrobiły z drobnych gospodarzy farmerów na gospodarstwach, które są nowocześnie usprzętowiono w maszyny rolnicze często (np. ciągniki) o wartości dwóch mercedesów, co wyraziście widać na szosowych protestach.
Pan Izdebski to także beneficjent polskiej transformacji, bogaty człowiek z biednej rodziny obecnie TUZ finansowy o ambicjach politycznych, zasmakowanych w okresie bycia senatorem.
Tak biznesową działalność tego „trybuna ludu” charakteryzuje portal: (http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/slawomir-izdebski-nowy-mlodszy-lepper/3rhkz):
„Sławomir Izdebski jest uczniem A. Leppera, który poróżnił się ze swoim mistrzem, a teraz próbuje go zastąpić. To jest Lepper, ale na dzisiejsze czasy. Spotęgowany, młodszy, doświadczony. Nowy Lepper, który wykorzystuje doświadczenie tego pierwszego - mówi Onetowi Mec. Henryk Dzido, kiedyś u boku Leppera, a teraz Izdebskiego”.
„Izdebski jest politykiem, związkowcem i - co sam zapewne wspomina z wielkim sentymentem - byłym senatorem. Przed i po przerwanej karierze politycznej zajmuje się rolnictwem (paszami i zbożami) w Borkach-Kosach (gmina Zbuczyn). I handlem. A handluje tak zbożem, nawozami, jak i węglem - także tym z Rosji - choć solidaryzuje się z górnikami, którzy węgiel ze wschodu uznają za jedną z przyczyn upadku górnictwa w Polsce. Izdebski mówi jednak, że polski jest po prostu za drogi i nikt go nie chce kupować.
Jak pan przyjmuje informację, że Izdebski handluje rosyjskim węglem i zagranicznym zbożem? Współpracownik Izdebskiego, a w czasach Samoobrony jego drugi, obok Leppera, mistrz: - To są zarzuty małych ludzi. A czym ma handlować? Polskim węglem? To jest handel rynkowy - czy na tym węglu jest rosyjska metka?”
Przypominam te okoliczności „buntu” chłopów dla podkreślenia jego społeczno-politycznego tła opartego na chłopsko-proletariackiej idei sojuszu robotniczo-chłopskiego używanego w PRL do walki klasowej z każdą formą obywatelskich nawyków obecnych głównie w polskiej klasie średniej, którą tak zacięcie prześladował komunizm. Jak widać z efektem, którego do dzisiaj nie można skutecznie wyeliminować. Ta żałosna spuścizna jest źródłem tych wszystkich nieodpowiedzialnych obywatelsko strajków, buntów i innych antypaństwowych działań w imię socjalistycznego chciejstwa zdemoralizowanego ludu obdarowywanego prze władzę - a to reformą rolną, a to nacjonalizacją przemysłu, a to darmowymi akcjami spółek prywatyzowanych zakładów, a to dopłatami unijnymi, itd., itp.
To chciejstwo ma logikę podaną przez Kazika. Dopłaty do produkcji rolnej są uwarunkowane kontrolą podaży tych produktów, aby przeciwdziałać rynkowym skokom podaży i popytu. To jest list żelazny gwarantujący ceny. Reguły te stanowią, że kto tych produkcyjnych kwot nie respektuje poniesie finansowe konsekwencje. Chciwi chłopi kwoty przekraczają i jednocześnie dopłaty biorą. A to oszustwo, które tak komentuje Krystyna Naszkowska:
„Najkrócej mówiąc, rolnikom chodzi o pieniądze. Chcą dostawać więcej za świnie, mleko, zboża... Chcą odszkodowań za zniszczone przez dziki uprawy. I nie chcą płacić kar nałożonych przez Unię, bo w zeszłym roku wyprodukowali za dużo mleka”.
„Dlatego nie mam najmniejszych wątpliwości, że nie o ekonomię w tych blokadach chodzi, tylko o ambicje polityczne przywódców protestów. A kropkę nad i stawiają ceny wieprzowiny - choć od dwóch tygodni pną się do góry, to rolnicy coraz głośniej protestują”
(http://wyborcza.pl/1,75968,17394169,Biznesmeni_blokuja_drogi.html#ixzz3RWSj4jVP)
Ciekawe, kto przywoła do porządku ów sojusz robotniczo-chłopski (zapowiadany także wspólnym rokoszem z górnikami) próbujący zniewolić cały naród swoim chciejstwem wymuszającym na wszystkich oszczędzania (podatki) byle tylko czerpać korzyści dla siebie.
Co prawda jest taki sposób, ale nie do zrealizowania przy obecnym niskim poziomie poczucia obywatelskości Polaków. Bo gdyby ten poziom był wyższy, to obywatele stolicy (kilkaset tysięcy) sami przepędziliby z Warszawy blokujących ich miasto szantażystów często lepiej sytuowanych od Warszawiaków.
A może ma rację pani Magdalena Ogórek, żeby utworzyć oddziały gwardii obywatelskiej na bazie Bractw Kurkowych i Kół Myśliwskich?
Może wtedy szantażyści ograniczyliby swoje protesty do rodzimych gmin i miejscowości. To na pewno nauczyłoby ich poczucia obywatelskości nadanego przez ludność miejscową, jako ostateczne przepędzenie socjalizmu.
Dzisiaj państwo musi zastąpić gwardię obywatelską. Nie ma wyjścia.


Komentarze
Pokaż komentarze (18)