Pośród euro entuzjastów pewne zdziwienie wywołują nad wyraz miękkie reakcje Brukseli wobec Węgier i Polski za ich polityczne postawy wycofywania się z europejskich standardów demokracji.
Spotkanie przywódców Węgier i Polski w Nidzicy na pięciogodzinnej naradzie dowodzi, że debatowali oni głównie jak przeciwstawiać się przebąkiwanej z Brukseli krytyce postaw obu państw wyraźnie zaostrzających kontrast polityki narodowej wobec polityki unijnej.
Przecież Węgry i Polska wstępując do Unii Europejskiej na własną, usilną prośbę wobec Wspólnoty przyjęły warunek respektowania prawideł zachodniej demokracji ustrojowej przypieczętowany traktatem ratyfikowanym przez oba państwa i podpisane przez ich prezydentów (Węgry 2007r. , Polska 2009 r.).
Przeorientowanie polityczne na Węgrzech i ostatnio w Polsce skutkowało przejęciem władzy w tych państwach przez obozy polityczne o przewadze idei narodowo demokratycznych, które ze swojej natury wysuwają na czoło kwestii ustrojowych politologiczny paradygmat wyższości tradycji narodowych nad innymi kulturami spoza własnej nacji. Taki pogląd jest zdecydowanie konfliktogenny z traktatowym ustrojem Unii Europejskiej przepisami o europejskiej integracji legislacyjnej kwestii ustrojowych dotyczących obowiązkowo jednolitych wartości demokratycznych. Tym właśnie jednolitym, demokratycznym wartościom przyjętym w traktacie ustrojowym Unii przeciwstawiają się Węgry i Polska.
Restrykcją Wspólnoty za takie odstępstwo są procedury dyscyplinujące wynikające z artykułu 7 Traktatu o UE - od ostrzeżeń po pozbawienia prawa głosu, aż do wstrzymania unijnych subwencji. Jednak, aby dany kraj mógł być objęty takimi sankcjami musi zostać wyrażona jednomyślność wszystkich członków Unii na jej szczycie.
Panowie Orban i Kaczyński, jako wysokiej klasy specjaliści od ustrojowych uwarunkowań demokratycznych doskonale wiedzą, że tak rygorystyczna unijna procedura jak jednomyślność 28 członków UE jest nadzwyczaj trudna do osiągnięcia więc mogą dowolnie eksperymentować na demokracji rodzimych państw bez obaw szybkich unijnych restrykcji wynikających z art. 7 Traktatu. Orban robi to bez przeszkód od 2010 r. - co stanowi precedens potwierdzający ów węgierski eksperyment.
Orban dał też do zrozumienia Brukseli, że unijny ostracyzm wobec Budapesztu może zmusić Węgry do zbliżenia się z Rosją co jest z natury anty unijne w obecnej politycznej układance na tle rosyjskiej agresji na Ukrainie i niepokojów na Bliskim Wschodzie. PiS zasygnalizował też podobną taktykę przekierowując zakup ropy naftowej z krajów arabskich na Rosję , która na pewno to doceni w świetle lawinowych obniżek cen ropy spowodowanych zwiększonym światowym wydobyciem i katastrofalnym zmniejszeniem wpływów pieniężnych do kasy Federacji Rosyjskiej.
Jeżeli do tego dodać piramidalne napięcia polityczne między unijnymi państwami członkowskimi na tle problemów imigrancko - uchodźczych powodowanych konfliktami blisko wschodnimi i północno afrykańskimi, to problem Węgier i Polski z natury rzeczy musi być odsunięty przez Brukselę na dalszy, bliżej nieokreślony czas.
„Premier Viktor Orbán zapowiedział wczoraj w węgierskim radiu publicznym, że Budapeszt nigdy nie zgodzi się na wprowadzenie sankcji wobec Polski. Dla naszego rządu taki sojusznik, gotów bronić go na forum unijnym przed oskarżeniami o dławienie demokracji, wydaje się nieoceniony. Dowiodło tego środowe spotkanie Jarosława Kaczyńskiego z Orbánem w Nidzicy, o którym miesiącami nie chciał słyszeć. Orbán od dawna flirtuje bowiem z putinowską Rosją, której wcale nie ma za złe interwencji na wschodzie Ukrainy”.
Gdy do tego dodać jawnie prorosyjskie stanowisko prezydenta Czech Milosza Zemana, to widać, że rosyjski plan destabilizacji jedności Unii Europejskiej staje się poważnym problemem Wspólnoty.
I to jest owa sprzyjająca Orbanowi i Kaczyńskiemu „geopolityczna pogoda” oparta na polityce państw Trójkąta Wyszehradzkiego, konfliktami na Bliskim Wschodzie i w Afryce Płn., które zapewniają Węgrom i Polsce swobodne „modyfikowanie” ustrojów demokratycznych według ich wizji demokracji narodowych, sprzecznych z unijnymi standardami bez strachu, że przeszkodzi im w tym Unia Europejska.
Taki oto wpływ na losy Europy mają niepokoje na Bliskim Wschodzie, które dały też zielone światło Rosji w operacjach militarnych na Ukrainie.
Polityczne koło fortuny jednym przynosi polityczny fart innym pecha. Farciarzy widać gołym okiem, dziwi tylko, dlaczego cieszą się z tego pechowcy, ofiary tego koła? Chyba dlatego, że oni się jeszcze nie zorientowali, że są pechowcami!
Oby to zorientowanie nie przyszło za późno?


Komentarze
Pokaż komentarze (1)