1038. Na luzie. My i mur
Gdyby dwa główne prezydencko-kandydackie konie trojańskie /każdy niosący w brzuchu wiadomą partię/ padły, układanki mogłyby rozsypać się. Czy jednak wyborca będzie na tyle, tak mądry jak i przenikliwy? Nie sądzę. Chociaż chciałbym. W każdym razie oprócz koni trojańskich, są i czarne. Oczywiście czerwone nie mogą być czarnymi, stąd czarny – jeden. I z jednym pozytywem. Rzuci PO na kolana. To jego marzenie, zbiegające się akuratnie z polskim. Trzeźwoocennym. Oczywiście może się zdarzyć że po przypomnieniu mu korzeni peowskich /”nie rzucim ziemi, skąd nasz ród”/ może zdarzyć się że, /w wypadku wygrania wyborów prezydenckich/, oczywiście, zostanie prezydentem wszystkich Polaków, ale, z pierwszeństwem dla tych platformowych. Czołówki społeczeństwa. Jakby. Nie jest to niemożliwe.
Tym niemniej, interes partii /PO/ nie będzie mu przesłaniał świata. Lub interesów Polski chociażby.
Poparcie dla PO, na skutek otrzeźwienia społeczeństwa, spada. Najlepiej dla Tuska byłoby nie startować. Ale jak, nie? Niektórzy piszą nawet o naznaczeniu go przez Boga geniuszem. Ciekawe, czy Bóg o tym wie. Albo, czy słyszał w ogóle o Tusku? Prędzej o dziadku.
Lecą cytaty, /w tym Bismarcka/, że każdy naród ma taki rząd/prezydenta, na jakich zasługuje. Jedna wszakże myśl jest tu dominująca. Naczelna. Że jaki by wybór nie nastąpił, nie będzie to myśli. Naszej. I w tym tkwi paradoks. Polityki i politycznych wyborów. Jednak, żeby to zmienić, musimy zmienić się najpierw my, naród. Wprawdzie w porównaniu z Amerykanami jesteśmy narodem światłym, jednak mocno niedojrzałym.
Czy po moim foolietonie nastąpi okupacja ciepłokrajowych plaż i rodzimych solariów? Być może, ale to nie załatwi sprawy. Nie jesteśmy owocami. Chyba że, grzesznych miłości. Co by w zasadzie tłumaczyło wszystko. Z wyjątkiem samego zejścia. Z drzewa.
Małpiaki w głosowaniu. Nie, to nie tak. To ci których wyróż-niamy/niliśmy wspaniałomyślnie serwują nam małpie wybory. Ot co.
I tym oto opty…
02.01.2010
Komentarze
Pokaż komentarze