I tym oto opty...
32
BLOG
W obronie JUdaSza
742. W obronie Judasza /zwyczajny przykład retoryki obrończej/ Z Muzeum Sztuki Zachodu i Wschodu w Odessie na Ukrainie skradziono płótno Michelangela Merisi da Caravaggia "Pojmanie Chrystusa", znane także jako "Pocałunek Judasza". No tak. Z tym obrazem to podobnie jak u nas z teczkami. Ktoś z potomnych Judasza ukradł, żeby teraz zakwestionować, czyn i postawę praprzodka. I oczyścić go. No bo jeżeli było to oparte, na 30 srebrnikach plus tym obrazie, to brak połowy dowodu stawia pod znakiem zapytania prawdziwość zarzucanego i przypisywanego mu czynu. A wiecie, że dowody nie mogą być połowiczne. A poza tym, czy są zabezpieczone w aktach sprawy owe 30 srebrników, jako – corpus delicti, czyli - dowód rzeczowy? A poza tym, jeżeli zarzucono Judaszowi to co zarzucono, to tak naprawdę w stosunku do kogo? Zatem, czy jest dowód na to, że Jezus nie był postacią fikcyjną oraz, jeśli już był postacią historyczną, to czy jest dowód na to, iż w rzeczywistości był synem bożym? Bo tylko w tym aspekcie zarzut mógłby mieć sens. Poruszamy to, gdyż brak jednoznacznych dowodów, lub w ogóle ich brak, automatycznie z mocy prawa, oczyszcza Judasza z zarzutu i jego zstępcy pokoleniowi mogą chodzić z podniesionym czołem. I chodzą, PP, i chodzą. Bez tego, znaczy, wyroku sądu na piśmie. To tyle o współczesnych Judaszach. Niekoniecznie teczkowych. Rozejrzyjmy się wokół. Kto dopisze - ps.?
Komentarze
Pokaż komentarze