127. Schody z etyki

900. Schodki z etyki

Oczywiście że nie można mieć za złe, że znani, czy nawet najbardziej znani zajęli się sprawą pożaru w Kamieniu Pomorskim, jednak w pewnym momencie odniosłem niemiłe wrażenie że niektórzy po prostu wsiedli na falę i jadą na niej. Po to żeby się jeszcze bardziej domedialnić, umedialnić. Zatem, miotają mną sprzeczne uczucia. Każdy bowiem może i ma prawo okazać swoje ludzkie uczucia i współczucie w obliczu tragedii. Jednak chyba najlepiej byłoby gdyby taki fakt komentowano w tv skromniej, na przykład drugim garniturem redaktorów. A może i trzecim. Dla Faktów – Kowalski nr 1, dla Panoramy – Kowalski nr.2, dla Teleekspresu, Kowalski nr.3. Bezimienni, a wyeksponowana tragedia. Jej rozmiar. Pierwszy plan. I na tym i tylko na tym skupia się telewidz, odbiorca. Natomiast w aktualnej konfiguracji, odczułem przesyt błyszczących w relacjach redaktorów. Ubłyszczających się, wizerunkujących się na tle. Ludzka tragedia zeszła jakby na dalszy plan. Jasne, tło.

Nie odpuścili także prezydent i premier. Jak był jeden, nie mógł nie być drugi, bo przecież wyborcy patrzą. Trzeba pokazać tę swoją dobrą/lepszą, twarz.

I, żałoba w tv. Tu też zaraz ktoś nadgorliwy jedzie z programami grubą kreską wykreślacza.

I, na tejże fali, ogólnopolska akcja pomocy. Wzywanie, agitowanie. Rozumiem jak ktoś w ludzkim odruchu, sam, zechce pomóc i przeznacza dla poszkodowanych czy to środki materialne czy finansowe. Ale, robienie z tego ogólnopolskiej akcji, wyciągania ludziom z kieszeni pieniędzy to znowu kolejne faux pas, a może i więcej, które nie podoba mi się ani trochę. Od tego powinno być ubezpieczenie i władze i obywatel powinien mieć świadomość, że poszkodowani otrzymają odpowiednią pomoc. I że otrzyma ją również i on, jak jemu i jego rodzinie coś podobnego się przydarzy. Bez zrywów narodowych za każdym razem i bez liczenia na czyjąś łaskę. Temat delikatny. Odnośnie agitacyj. Dać coś z czyjeś kieszeni najłatwiej i to, każdy potrafi. Prawda, panowie/panie redaktorzy? I tak na marginesie. Kiedyś oglądałem program o bezdomnej, która mogłaby wrócić do społeczeństwa, do normalnego życia  tylko pierwszą i najważniejszą przeszkodą był brak dowodu osobistego, bez którego nie mogła ona dostać pracy. Koszt wyrobienia dowodu, 50 złotych. I pieprzyli o tym w kółko, 6 osób w studio, przez ponad godzinę. Zamiast, 6 osób zrobić zrzutkę po 8,50 i po problemie. No ale to redaktorzy. Niestety.

14.04.09