Wg jakich procedur badane były przyczyny katastrofy smoleńskiej?
Nie według umowy polsko - rosyjskiej z 93 roku.
Wyszystko wskazuje też, że nie według konwencji chicagowskiej.
Najprawdopodobniej śledztwo toczyło się według dwustronnej umowy polsko - rosyjskiej, której clou sa procedury 13 załącznika do konwencji chicagowskiej. Zresztą nic poza clou w tej umowie nie ma.
Do takich wniosków skłania przytoczona przez GW wypowiedż rzecznika ICAO:
- To bardzo dobrze, że wyjaśnianie katastrofy prezydenckiego Tu-154 odbyło się na podstawie 13. aneksu do konwencji chicagowskiej. Zawiera on sprawdzone procedury. Ale fakt, że korzystano z aneksu, nie oznacza, że tę katastrofę obejmuje sama konwencja. Prezydencki samolot był samolotem państwowym, konwencja dotyczy wyłącznie maszyn cywilnych. ICAO nie może więc zabierać w tej sprawie głosu, ani komentować wyników dochodzenia MAK - mówi "Gazecie" rzecznik ICAO Denis Chagnon.
Zdaniem Chagnona, tak jak polskie i rosyjskie władze ustaliły sposób badania katastrofy, tak powinny też ustalić, co dalej robić z wynikami tego badania.
Podobnego zdania jest dr Heiko van Schyndel, niemiecki ekspert od prawa lotniczego. -Katastrofa pod Smoleńskiem to wyjątkowa tragedia. Mogę sobie wyobrazić, że dyplomaci, politycy obu krajów dojdą do porozumienia i powstanie wspólny dokument, który satysfakcjonowałby obydwa państwa - mówił "Gazecie".
Podobnie twierdzi też prof. Marek Żylicz:
Art. 84 konwencji chicagowskiej upoważnia nas do zwrócenia się do Rady ICAO z wnioskiem o interpretację [to słowo profesor podkreśla], zastosowania przez MAK całej konwencji i jej załącznika 13. Rada nie może nam odmówić odpowiedzi na dobrze zdane pytanie np. o to, czy Rosjanie, stosując załącznik 13. w badaniu katastrofy, mogli nam odmówić danych o lotnisku, o obowiązujących tam procedurach, udziału w oblocie naszemu akredytowanemu przedstawicielowi czy dodatkowych wysłuchań kontrolerów
Podkreślmy, że są to pytania o to, jak powinien być interpretowany załącznik, a nie zwrócenie się o rozstrzygnięcie sporu. Interpretacja ta może być przez strony uwzględniona lub nie.
Ostrzej jeszcze kwestię tę widzi K. Rak w artykule dla portalu wPolityce:
Rząd polski i rosyjski mogły się jedynie umówić się, że będą używać określonych unormowań prawnych tego dokumentu. A to oznacza, że zawarłyby nową, dwustronną umowę międzynarodową. Taką decyzję mogli podjąć premierzy Polski i Rosji po 10 kwietnia.
Podczas ubiegłotygodniowej konferencji prasowej premier Tusk przyznał jednak, że Polska i Rosja nie zawarły żadnego porozumienia ws. wykorzystania norm konwencji chicagowskiej, ponieważ Rosja jako kraj, na którego terytorium zdarzyła się katastrofa, jednostronnie dokonał wyboru drogi prawnej. Premier podkreślił wówczas: „To nie jest wybór Polski".
Prawda jest więc taka, że badań przyczyn katastrofy smoleńskiej nie regulowała żadna umowa prawnomiędzynarodowa, a jedynie zasada zwierzchnictwa terytorialnego Rosji nad swoim terytorium. Zgodnie z nią przyznaliśmy Rosji wyłączne prawo o decydowaniu o wyborze odpowiednich norm prawnych. Doszło do kuriozalnej sytuacji, w której –jak to relacjonuje Edmund Klich w ostatnim wywiadzie dla „Gazety Polskiej"- Rosjanie nie tylko decydowali arbitralnie o formie prawnej śledztwa, ale równie o tym, kto po stronie polskiej zajmować będzie się wyjaśnianiem przyczyn katastrofy.
Jeśli to byłoby prawdą to po prostu brak słów by określić głupotę i partactwo premiera i jego ekipy. Tego człowieka, najzwyczajniej w świecie przerosła sytuacja i powinien on poszukać sobie innej pracy.
Słucham teraz min. Millera, który twierdzi, że nadal obowiązuje go jakaś tajemnica i nie może ujawnić wszystkich ustaleń badań, chyba, że kwestie zostały poruszone przez raport MAK. Na jakiej podstawie Miller plecie takie bzdury? Jak umowa ciągle jeszcze wiąże Millera, skoro Rosjanie twierdzą, że badanie przyczyn katastrofy zostało już zakończone?
Jeszcze jedno, w swojej prezentacji, mimo wyraźnego pytania przewodniczącego Miller nie wskazał jasno wg jakich umów procedowano śledztwo.
Komentarze
Pokaż komentarze