Birmański przewrót kopernikański

dr hab. Bogdan Góralczyk

Jeszcze przed rokiem państwo to wymieniano jednym tchem obok Korei Północnej jako najokrutniejszy reżim w Azji. Owszem, „demokratyczne” wybory zaordynowane przez juntę w listopadzie 2010 r. odbyły się, ale powszechnie uznano je za mało wiarygodne.Kiedy pod koniec marca 2011 r. nowy prezydent, poprzednio osoba nr 4 w juncie i jej premier, Thein Sein wystąpił w nowym parlamencie, zwanym Hluttaw, z reformatorskimi pomysłami, nikt mu nie wierzył. Przełom nastąpił w sierpniu 2011 r., po kolejnym reformatorskim programie, przedstawionym w Hluttaw przez Thein Seina, a przede wszystkim po jego nieoczekiwanym spotkaniu z noblistką Aung San Suu Kyi, jedną z ikon światowego ruchu obrony praw człowieka.

W kierunku Mjanmy ruszyła nie tylko Azja, ale także Zachód. Wizyty w tym państwie złożyli już ministrowie spraw zagranicznych z wszystkich ważniejszych państw unijnych, w tym z Polski (zawsze w towarzystwie dużej grupy biznesmenów), a Unia Europejska nie tylko zawiesiła sankcje wobec tego państwa, ale – w obecności samej Catherine Ashton – otworzyła w Rangunie, największej metropolii tego kraju, swoje dyplomatyczne przedstawicielstwo. Sankcje wobec Mjanmy zniosły też Kanada, Australia i Norwegia, a nawet USA, które 17 maja br. przyjęły u siebie birmańskiego ministra spraw zagranicznych. W ślad za tą wizytą wysłały do Mjanmy, też po ponad 20. latach przerwy, swojego ambasadora, dotychczas specjalnego wysłannika zajmującego się tym państwem (to on w grudniu 2011 r. organizował wizytę Hillary Clinton) – Dereka Mitchella.

Więcej: http://www.geopolityka.org/komentarze/1513-birmanski-przewrot-kopernikanski