Kurs na sukces czy podróż donikąd? Jak Branżowe Centra Umiejętności zderzają się z Polską

"Gdzie kończy się nadzieja, a zaczyna rzeczywistość? Czasem najlepsze intencje zderzają się z prozą życia."

 Inicjatywa utworzenia Branżowych Centrów Umiejętności (BCU) w ramach Krajowego Planu Odbudowy, promowana przez Minister Katarzynę Pełczyńską-Nałęcz (PL2050) z Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej, to bez wątpienia ambitny projekt. Jego głównym celem jest bezpłatne dostosowanie kwalifikacji mieszkańców regionów do potrzeb lokalnych branż, co w zamyśle ma być remedium na wysokie bezrobocie. Na Warmii i Mazurach, gdzie problem ten jest szczególnie dotkliwy, idea ta wydaje się systemowym rozwiązaniem. Jednak, jak często bywa, szlachetne założenia zderzają się z twardą rzeczywistością, a koszty społeczne i materialne mogą przewyższyć początkowe korzyści.

Sukces programów takich jak Branżowe Centra Umiejętności zależy nie tylko od ich merytorycznej wartości, ale przede wszystkim od dostępności. Inwestycje w infrastrukturę edukacyjną muszą iść w parze z inwestycjami w infrastrukturę transportową (autobusy dojazdowe do najbliższego pociągu), aby szanse na rozwój były realne dla wszystkich, niezależnie od miejsca zamieszkania czy statusu materialnego. W przeciwnym razie, zamiast budować przyszłość, pogłębiamy wykluczenie.

_{Oprac. redaktor Gniadek}

[ Polecam się i proszę o wdzięczność wedle uznania na Suppi ] 

_{Fot. ilust. wgospodarce.pl - Powstaną branżowe centra umiejętności. Prezydent podpisał nowelizację ...}