Chrzest w Piśmie Świętym ma głębokie znaczenie duchowe, będąc nie tylko publicznym wyznaniem wiary, ale przede wszystkim symbolem wewnętrznej przemiany, oczyszczenia z grzechów oraz mistycznego zjednoczenia z Chrystusem. Forma chrztu uznawana przez Biblię to całkowite zanurzenie w wodzie, co bezpośrednio wiąże się z symboliką pogrzebania starego życia i powstania do nowego.
Znaczenie chrztu według Pisma Świętego
Biblia przypisuje chrztowi kilka kluczowych ról w życiu osoby wierzącej:
- Wyraz upamiętania i odpuszczenie grzechów: Apostoł Piotr nauczał, aby każdy „upamiętał się i dał się ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów”. Chrzest jest opisany jako moment „obmycia grzechów” przy wezwaniu imienia Pańskiego.
- Zjednoczenie ze śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa: To jedno z najgłębszych znaczeń chrztu. Źródła biblijne wyjaśniają, że poprzez chrzest zostajemy „pogrzebani wraz z Chrystusem w śmierć”, aby podobnie jak On zmartwychwstał, tak i my mogli „w nowości życia chodzić”. Jest to symboliczne uśmiercenie „starego człowieka” i zniszczenie „ciała grzesznego”, aby nie służyć już więcej grzechowi.
- Warunek wejścia do Królestwa Bożego: Jezus Chrystus w rozmowie z Nikodemem podkreślił, że nikt nie może wejść do Królestwa Bożego, jeśli nie narodzi się „z wody i z Ducha”.
- Przyobleczenie się w Chrystusa: Osoby ochrzczone w Chrystusie „przyoblekły się w Chrystusa”, co oznacza nową tożsamość duchową.
- Włączenie do jednego Ciała (Kościoła): Chrzest w jednym Duchu sprawia, że wierzący, bez względu na pochodzenie czy status społeczny, stają się członkami jednego ciała – społeczności Kościoła.
- Pieczęć zbawienia: Pismo mówi, że „kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony”.
Forma chrztu: Całkowite zanurzenie
Analiza tekstów biblijnych wskazuje, że jedyną formą chrztu opisaną i uznawaną w Nowym Testamencie jest całkowite zanurzenie w wodzie. Przemawiają za tym następujące dowody zawarte w źródłach:
- Etymologia i symbolika pogrzebu: Sam opis chrztu jako „pogrzebania” (gr. synetaphēmen) wymaga, aby osoba chrzczona została całkowicie zakryta wodą, tak jak zmarły zostaje zakryty ziemią. Tylko zanurzenie oddaje sens przejścia przez śmierć do nowego życia.
- Przykład Jezusa Chrystusa: Gdy Jezus przyjął chrzest od Jana w Jordanie, tekst mówi, że po dokonaniu obrzędu „wyszedł zaraz z wody”. Wskazuje to jednoznacznie, że znajdował się On wewnątrz rzeki.
- Chrzest etiopskiego urzędnika: W opisie chrztu dokonanego przez Filipa czytamy, że obaj – Filip i eunuch – „zeszli do wody”, a po chrzcie „wyszli z wody”. Gdyby do chrztu wystarczyło pokropienie, nie byłoby konieczności wchodzenia do rzeki.
- Konieczność „wielu wód”: Jan Chrzciciel chrzcił w Ainon blisko Salim, ponieważ „było tam wiele wody” [źródła wspominają o chrzcie Jana w rzece Jordan]. Duża ilość wody była niezbędna do dokonywania zanurzeń.
Warunki poprzedzające chrzest
Zgodnie z nakazem misyjnym Chrystusa, chrzest nie powinien być udzielany osobom nieświadomym jego znaczenia. Źródła wymieniają niezbędne etapy przygotowawcze:
- Nauczanie: Jezus nakazał najpierw „czynić uczniami”, a dopiero potem chrzcić.
- Wiara: Warunkiem koniecznym jest osobista wiara w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego.
- Opamiętanie (Pokuta): Kandydat do chrztu musi odwrócić się od grzesznego stylu życia i wyznać swoje grzechy.
Podsumowując, biblijny chrzest jest świadomą decyzją osoby wierzącej, która poprzez zanurzenie w wodzie w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego, ogłasza światu i niebu swoje zerwanie z grzechem oraz całkowite oddanie się Bogu.


Komentarze
Pokaż komentarze (4)