Ogrodzone osiedla. Spacerniaki czy oazy spokoju?

Podobno w niektórych rejonach Danii ludzie nie zamykają swoich domów na klucz a gdy ich nie ma, to po prostu opierają o drzwi miotłę, czym sygnalizują sąsiadom swoją nieobecność. Naturalnie, skoro Duńczycy nie zamykają drzwi na klucz, nie grodzą również swoich posesji – chyba, że z powodów estetycznych zbudują biały płotek przed domem.

W Polsce trudno sobie wyobrazić wyjścia z domu bez zamknięcia minimum trzech zamków w drzwiach, nie powinno więc nikogo dziwić, że ludzie odgradzają się od innych. Dziwi to jednak niektórych polityków i aktywistów lewicowych. Jak donosi stołeczna Gazeta Wyborcza („Zakaz grodzenia? Plan jest dziurawy, płoty już rosną”) – „Kolejne podwórko na Żoliborzu zamknie płot. Ratusz obiecał zakazać grodzeń w planie zagospodarowania. Ale planistom zadrżała ręka i zakaz rozwodnili”. W dalszej części artykułu autor przytacza historię zmagań członka organizacji Forum Rozwoju Warszawy, który starał się wymóc na politykach wprowadzenie zakazu stawiania ogrodzeń na osiedlach w mieście. Starania, jak można się spodziewać, były płonne.

Odgradzanie się nowych osiedli od innych jest praktyką powszechną w całym kraju. W opinii autora wspomnianego artykułu jest to jednak działalność szkodliwa, które w dodatku w pewien sposób ogranicza wolność obywateli – „To kolejne ogrodzenie, jakie w tym rejonie systematycznie stawia Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa, zamieniając podwórka w rodzaj więziennych spacerniaków. ”, „Płoty sprawiają, że na Żoliborzu znika przestrzeń publiczna”.

Płoty tymczasem nie są ograniczeniem, tylko sposobem realizacji wolności obywateli do dysponowania i ochrony swojego majątku. Każdy ma w końcu prawo chronić swoją posesję i jest to silniejsze prawo niż prawo osób trzecich, które swój sprzeciw motywują argumentami estetycznymi, których autor tych słów nawet nie próbuje oceniać. Mało tego, każdy ma prawo chronić własność w taki sposób, w jaki uzna za stosowny, jeżeli tylko nie zagraża to innym obywatelom (np. ogrodzenia pod napięciem). Może więc zamontować sobie rolety antywłamaniowe czy pancerne drzwi. Tak samo jak właściciel jednorodzinnego domu, tak samo właściciele lokali w bloku mogą zdecydować o ogrodzeniu całej posesji.

Aktywistom z Forum Rozwoju Warszawy, czy lubiącym się w ręcznym sterowaniu społeczeństwem politykom lewicy mogą nie podobać się takie ogrodzone osiedla, ale jest to bez znaczenia. Ważne, że podobają się tym, którzy zapłacili za mieszkania w nich. Ogrodzenia zresztą prawdopodobnie znikną, tak jak w Danii, gdy Polska będzie krajem po prostu bezpiecznym. Skoro nie jest – a nie jest bo ludzie odgradzają się płotami – to nikt nie ma prawa odgórnie narzucać obywatelom, że powinni dla poszerzania przestrzeni publicznej, rezygnować ze swojej przestrzeni prywatnej.