Kiedy życie bez Internetu przestaje istnieć, zaś ideologia Web 2.0 staje się istotną częścią światopoglądu, to pewne rzeczy stają się oczywistością. Wyobraża sobie, że wkrótce obywatele będą swobodnie kontaktować się z politykami, że demokracja ewoluować będzie w kierunku szerokiej partycypacji obywateli we władzy. I kiedy już wprowadzi się w taki stan to „bum!”, rzeczywistości wali po twarzy i nie ma wybacz.
Zresztą sami zastanówcie się, co prawdopodobnie zrobicie, gdy Sejm uchwali wyjątkowo szkodliwe prawo, za którym głosowała część posłów z Waszej ulubionej partii, albo gdy w Waszym mieście Rada postanowi zlikwidować park, po którym spacerujecie codziennie ze swoim psem.
Dla mnie oczywistym było dotychczas, że wchodzę na stronę organu przedstawicielskiego, włączam sobie wyniki ostatnich głosowań i sprawdzam, kto tym razem nadużył mojego zaufania. Do tego momentu oczywiste, prawda? No to teraz – jeśli mieszkasz we Wrocławiu lub na Dolnym Śląsku czeka na Ciebie brutalna rzeczywistość. Jak napisał na swoim blogu Piotr Babiarz (i co pozytywnie zweryfikowałem) imienne wyniki jawnych z mocy ustawy głosowań nie są zupełnie nigdzie publikowane. I to zarówno tych prowadzonych w Radzie Miejskiej Wrocławia jak i tych z Sejmiku Wojewódzkiego Dolnego Śląska.
Radni na Facebooku? Na Twitterze? Wolę wybierać na podstawie znajomości ich działań i kroków podejmowanych podczas głosowań, niż profesjonalnego profilu – ten drugi jest tylko bardzo miłym i potrzebnym dodatkiem.




Komentarze
Pokaż komentarze