Sprawa Wiesława M.

W parafiach diecezji włocławskiej głoszona jest w tych dniach odezwa biskupa Wiesława Meringa do wiernych, nawołująca (dosłownie: błagająca) do niepłacenia abonamentu RTV z powodu zaangażowania do programu „The Voice of Poland” Adama Darskiego, znanego pod pseudonimem Nergal.
 

Wzywanie do popełnienia wykroczenia lub przestępstwa, jakim jest uchylanie się od daniny publicznej, mocą art. 255, par. 1 Kodeksu Karnego zagrożone jest karą do dwóch lat pozbawienia wolności. Czy Mering o tym wie? Wątpię. Taka wiedza jest mu wszak niepotrzebna. Jest przecież całkowicie spokojny, że jako człowiek Watykanu, mimo polskiego obywatelstwa i formalnej równości z innymi przez prawem, de facto nie podlega polskiej jurysdykcji i za żadne przestępstwo ścigany nie będzie.

Bo czy można sobie wyobrazić, aby biskupowi-przestępcy wytoczono w Polsce proces i wsadzono go do więzienia? Albo choćby wezwano na przesłuchanie do prokuratury? Nie można. I to właśnie mnie przeraża. Bo sam fakt, że jakiś biskup nie wie, że w wolnym kraju można sobie być biskupem i można sobie być satanistą a telewizji i rządowi nic do tego, stanowi tylko obserwację folklorystyczną. Z obywatelskiego punktu widzenia ważne jest zaś to, że buta ludzi Watykanu, stojących w swoim mniemaniu ponad prawem polskim, nie napotyka na żaden opór. Nic dziwnego więc, że buta tylko rośnie.

Wiem o co najmniej jednym zawiadomieniu prokuratury włocławskiej o przestępstwie popełnionym przez Meringa. Trzeba je pilnie monitorować, a najlepiej powielać, pisząc własne zawiadomienia. Obywatelskie nieposłuszeństwo w wolnym i praworządnym kraju z zasady osądzane jest przez sąd. Sąd i tylko sąd jest władny ocenić, czy zasługuje ono na uwzględnienie i odstąpienie od wymierzenia kary. Mocą tejże właśnie zasady prokurator włocławski nie ma wyjścia – sprawę Meringa skierować do sądu musi. Jeśli tego nie zrobi, chcąc nie chcąc potwierdzi, że w Polsce biskup obywatelem jest tylko na niby, a suwerenność Polski ograniczona jest przez samowolę tych, którzy lojalność wobec Watykanu przedłożyli nad lojalność wobec ojczyzny. Żeby zacytować klasyka: nie o taką Polskę walczyliśmy!

A swoją droga Mering ma trochę racji. Fakt, że zmuszony jestem płacić podatki na opłacanie lekcji katolicyzmu w szkołach państwowych jest dla mnie nie lada upokorzeniem. Za moje pieniądze uczy się dzieci, że homoseksualizm jest nieładem moralnym, przyroda istnieje po to, by służyć człowiekowi, a Chrześcijanie cieszą się szczególnymi łaskami i związanymi z nimi cnotami, których poskąpiono nieochrzczonym. Może by tak jakieś małe „obywatelskie nieposłuszeństwo” z tej okazji…? Nie pierwszy to raz, gdy działalność biskupa stanowi dla kogoś natchnienie i przykład.