0 obserwujących
653 notki
189k odsłon
  74   0

Mocarstwo egipskie to dopiero początek

 

Trwa debata o tym, kto „super-układ” przeprowadzi prze Może Czerwone. Wszystko zaczęło się w Starożytności: „A Pan usposobił Egipcjan życzliwie do ludu, tak iż im pożyczyli; i tak złupili Egipcjan”. (Druga Księga Mojżeszowa 12; 36). Dlaczego Pan musiał interweniować? Ponieważ układ zajęty był wyłącznie sobą. Zapracowany w łupieniu Polski układ, po klęsce wizerunkowej, po przejrzeniu tubylców na oczy przebudził i uderzył w lament. Czuły Pan zaczął konsekwentnie wspierać swych sług, by nadal do jego świątyni napływały dary. Złodziejskie praktyki jego ludu go nie obchodziły. Oby tylko nie zbiednieć, oby tylko zmanipulować niezdecydowanych. Oby utrzymać władzę i pieniądze w swoich rękach.

 

Co może oznaczać to łagodnie (niewinnie) brzmiące zdanie „…usposobić życzliwie lud”? Przeanalizujmy ukrytą w nim złowróżbną treść na podstawie historii wyprowadzania Starożytnych Żydów z Egipt. Czołową rolę odgrywa w tym postać Mojżesza – jego geniusz, konsekwencja, pracowitość i nieugiętość. Te cechy przetrwały w diasporze do dziś.

 

Mojżesza, przyszłego przywódcę Izraelitów, adoptowała córka faraona i w ciągu czterdziestu lat nauki posiadł on całą wiedzę Egipcjan: „Toteż Mojżesz został wyszkolony we wszelkiej mądrości Egipcjan. Istotnie, był pełen mocy w słowach i czynach”(Dzieje 7,22).[1]  Po ucieczce z Egiptu, przebywał w kraju Median, gdzie przez 40 lat mógł zgłębiać również wiedzę najwyższego kapłana Midianitów, Jetry, który był jego teściem. Posiadł, więc on zarówno wiedzę tajemną przeznaczoną jedynie dla najwyższych kapłanów w Egipcie, jak i wiedzę tajemną najwyższego kapłana Midianitów. Uczyli go i mistrzowie egipscy, i jego teść, a on bardzo dobrze przyswoił sobie całą ich mądrość i mógł ją doskonale wykorzystywać w praktyce.: „Potem Mojżesz okazał gotowość zamieszkania u tego męża, on zaś dał Mojżeszowi swoją córkę Cypporę”(…). A Mojżesz został pasterzem trzody Jetry, kapłana midianickiego, którego był zięciem. Kiedy pędził trzodę na zachodnią stronę pustkowia, przyszedł w końcu do góry prawdziwego Boga, do Horebu(Wyjścia 2, 21; 3,1).[2]

Ponieważ sam był Żydem, chciał uczynić ze swego narodu wiecznotrwałą potęgę dzierżącą władzę na świecie. Znał też legendy zarówno egipskie, jak i izraelskie, i postanowił je wykorzystać przy stwarzaniu własnej religii. Każdy zniewolony naród marzy o swej wielkości, rozkwicie i samodzielności. Podobno Mojżesz napisał pięć pierwszych ksiąg Biblii św. Czy przedstawił w nich całą historię tak, by odpowiadała ona jego zamierzeniom i ambicjom? Bezspornie zamieścił w nich wzór do naśladowania dla najwybitniejszych proroków i arcykapłanów, którzy kolejno przejmowali po nim władzę nad Narodem Wybranym. Czy, na ten wzór, pisarze Biblii umieszczali w niej taką treść, z której będą mogli korzystać Żydzi, przy realizacji swych ekspansywnych i okrutnych planów?

Mojżesz był mocarzem. Przerósł wszystkich swoich przeciwników. Podjął bez większego ryzyka udaną próbę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej. Dla ostrożności, przygotował swego brata Aarona, by mu w tym czynnie pomagał. Oczywiście zaaranżował to wszystko tak, jakoby działał z nakazu Boga. Ów mędrzec, właśnie wtedy stworzył nową, monoteistyczną religię, która przetrwała do dziś. Dopasował ją do potrzeb swego ludu i własnych ambicji. Udowodnił tym swą wyższość nad nauką kapłanów egipskich, faraona odarł z ‘boskości’, a jego syna utopił w wodach Morza Czerwonego.

W ten sposób rozpoczął Mojżesz ekspansję Izraelitów na świat i przedstawił ten proces jako Dzieło Boże:„Toteż Jehowa rzekł do Mojżesza: ‘Oto uczyniłem cię Bogiem dla faraona, Aaron zaś, twój brat, stanie się twoim prorokiem. Ty będziesz mówił wszystko, co ci nakażę, natomiast Aaron, twój brat, będzie przemawiał do faraona i ten odprawi synów Izraela ze swojej ziemi’”(Wyjścia 7, 1-2).[3] Manewr ten gwarantował pozostanie wiedzy, którą dysponował Mojżesz w rodzinie. A była to przeogromna wiedza, gdyż posłużyła do zmuszenia faraona i Egipcjan do uległości wobec Mojżesza i Żydów.

Mojżesz wymagał od Żydów całkowitego posłuszeństwa: „Jeśli więc będziecie bezwzględnie posłuszni memu głosowi i naprawdę będziecie zachowywać moje przymierze, to staniecie się moją szczególną własnością, spośród wszystkich ludów, gdyż do mnie należy cała ziemia. A wy sami staniecie się dla mnie królestwem kapłanów i narodem świętym. Oto słowa, które masz powtarzać synom Izraela”(Wyjścia 19; 5,6).[4] Całkowita jasność sytuacji: za posłuszeństwo – nagroda. Prawo jasne i skuteczne. Dla lepszego zapamiętania, Mojżesz powtórzył go jeszcze raz, dopisując srogie kary za nieposłuszeństwo: “Oto kładę dziś przed wami błogosławieństwo i przekleństwo: błogosławieństwo, jeśli będziecie posłuszni przykazaniom Jehowy, swego Boga, które wam dzisiaj nakazuję; a przekleństwo, jeśli nie będziecie posłuszni przykazaniom Jehowy, swego Boga, i zboczycie z drogi, co do której wam dzisiaj nakazuję, a będziecie chodzić za innymi bogami, których nie znacie Powtórzonego Prawa11;26-28”.[5] Mojżesz nie żartował. Za błahe przewinienia prości Izraelici karani byli śmiercią.

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale