Uczestniczyłem ostatnio w wykładzie prof. W. Kuleszy w „paragrafie”, czyli na Wydziale Prawa i Administracji UŁ poświęconym prawno karnej ochronie życia społecznego przed propagowaniem w sferze publicznej ustroju faszystowskiego jak i „i innego totalitarnego” (tj. komunistycznego). Wykład zorganizowała grupa młodych studentów, zbliżonych do kół narodowo-demokratycznych… zapewne z okazji kolejnej rocznicy stanu wojennego.
Wątek stanu wojennego również przewijał się na tym spotkaniu i jak się zorientowałem młodzież nie tyle interesują wspomnienia, co bardziej mechanizmy, które uchroniłyby naród i państwo przed taką tragedią… Profesor jest zdania, że aby tego uniknąć sędziowie (i w ogóle prawnicy) musza mieć należycie ukształtowaną świadomość, że efektem ich działań ma być sprawiedliwość, a nie jej zaprzeczenie. Ja zaś zwróciłem uwagę, że muszą istnieć ustrojowe mechanizmy zapobiegające np. orzekaniu z naruszeniem zasady „lex retro non agit”… zarówno wpisane w konstytucji, jak i instytucje strzegące zgodności ustaw z konstytucją… W dacie wprowadzenia stanu wojennego żadnych takich instytucji nie było… Rada Państwa, która miała stać na straży peerelowskiej konstytucji sama tę konstytucję swoimi decyzjami pogwałciła. I gen. Jaruzelski mógł łamać prawo, które przecież odpowiednio wcześniej bez problemu mógł zmienić, dostosowując je do potrzeb partii komunistycznej, by wcielić w życie założenia swojej doktryny (doktryna Jaruzelskiego – protesty społeczne w Polsce ma tłumić LWP, a nie obca armia).
Inne tematy w dziale Polityka
