Sprostowanie-MG Pawlak vs. red.J. Mielnik POLSKA The Times

SPROSTOWANIE MINISTERSTWA GOSPODARKI I WYJASNIENIE DOTYCZACE KONTRAKTU GAZOWEGO

Nieprawdą jest również, jakoby rząd polski zwlekał z podpisaniem umowy. Strona polska poinformowała stronę rosyjską o gotowości do podpisania umowy międzyrządowej w dniu 1 marca 2010 r. bezpośrednio po otrzymaniu pełnomocnictwa dla wicepremiera Waldemara Pawlaka od Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska. Obecnie oczekujemy na propozycję strony rosyjskiej ws. terminu i miejsca podpisania umowy.

Odnosząc się do rzekomej niezgodności z regulacjami UEnależy podkreślić, że w dniu 5 marca br., Komitet do Spraw Europejskich przyjął projekt odpowiedzi do KE bez uwag.Treść odpowiedzi jest dostępna na stronach internetowych MG.
http://www.mg.gov.pl/

Zgodne z prawem Rzeczypospolitej Polskiej oraz Unii Europejskiej są także treści porozumienia międzyrządowego dotyczące taryf. Stawka taryfowa dla EuRoPol Gaz S.A. ustalana będzie na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 Nr 89, poz. 625. z późn. zm.), rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 6 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi(Dz. U. Nr 28, poz. 165). Elementy brane pod uwagę przy określaniu stawki taryfowej, wskazane w przytoczonym wyżej postanowieniu umowy międzynarodowej, są zgodne z tymi, które wynikają z prawa krajowego i prawa Unii Europejskiej. Porozumienie w sprawie dostaw gazu nie narusza tym samym kompetencji Prezesa URE ani zasad wynikających z prawa Unii Europejskiej.

Zaznaczyć należy, że Prezes URE pozytywnie rozpatrzył wniosek taryfowy, który został opracowany na zasadach określonych w umowie międzyrządowej i w dniu 1 marca 2010 r. zatwierdził taryfę dla EuRoPol Gaz S.A.

Nieprawdą jest także stwierdzenie dot. przejęcia przez Gazprom kontroli nad tą spółką (EuRoPolGaz), a więc nad tranzytem gazu przez Polskę. Zapisy porozumienia międzyrządowego, a zwłaszcza uregulowanie kwestii taryfowych i operatorstwa gazociągu jamalskiego można uważać za solidne podstawy do efektywnego zarządzania tą spółką.

W celu rzetelnego przedstawienia opinii, że ta umowa ma obowiązywać za długo jak na nasze potrzeby, redakcja Polski powinna przytoczyć terminy obowiązywania kontraktów gazowych Gazpromu z wybranymi przedsiębiorstwami UE. Przykładowo włoski ENI zawarł go do 2035 roku, niemieckie: WIEH do 2043 r., E.ON do 2035, VNG do 2031 roku, czy też RWE AG – Czechy - 2035.

Odnosząc się do poziomu uzależnienia Polski od rosyjskiego gazu ziemnego warto przedstawić następujące fakty.

Tabela 1.Zależność od importu paliw w wybranych krajach UE

Państwo	Gaz ziemny [%]	Całkowita zależność importu surowców energetycznych [%]
Polska	73,0	31,9
Czechy	98,6	27,4
Niemcy	84,1	63,2
Włochy	93,2	90,0
Hiszpania	101	89,3
Francja	97,9	52,7
Wielka Brytania	26,1	27,4
Słowacja	96,3	65,9
Dania	-120,6	-26,6
Portugalia	100	87,9

Biorąc pod uwagę wielkość importu gazu w wybranych państwach UE w 2008 r. widać jednoznacznie, że w przypadku Polski ta zależność (73%) jest niższa niż w przypadku np. Niemiec, Włoch, Czech, Francji czy Hiszpanii.

Opinii o wysokim stopniu uzależnienia nie potwierdzają także dane dotyczące udziału importowanego gazu rosyjskiego w ogólnym zużyciu tego surowca w wybranych państwach UE. 2.

Tabela 2. Wysokość udziału importu gazu ziemnego z Federacji Rosyjskiej w stosunku do zużycia gazu w wybranych państwach UE

Państwo	Zużycie gazu w 2008 roku [mld m3]	Dostawy z Rosji	Udział dostaw z Rosji w zużyciu rocznym
Austria	9,5	5,80	61,2%
Bułgaria	3,3	3,10	95,1%
Czechy	8,7	6,60	76,0%
Finlandia	4,0	4,50	113,8%
Francja	44,2	8,80	19,9%
Niemcy	82,0	36,20	44,1%
Węgry	12,0	8,90	74,1%
Włochy	77,7	24,50	31,5%
Litwa	3,2	3,09	95,3%
Polska	13,9	7,20	51,8%
Rumunia	14,5	3,50	24,1%
Słowacja	5,7	5,60	97,7%

Strona polska podczas negocjacji w sprawie dostaw gazu ziemnego podnosiła problem zakazu reeksportu ustalony w 1993 r. (art. 8 Porozumienia między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej o budowie systemu gazociągów dla tranzytu rosyjskiego gazu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dostawach rosyjskiego gazu do Rzeczypospolitej Polskiej, z dnia 25 sierpnia 1993 r.).Warto podkreślić, że obecnie klauzula ta obowiązuje w większości kontraktów na dostawy gazu ziemnego z Federacji Rosyjskiej do państw europejskich.

Link

Ministerstwo Gospodarki

Co było w artykule red. Mielnika w Dziennik Polska the Times z 18 marca

Unijnego komisarza zainteresowały w umowie na dostawy gazu z Rosji dwie rzeczy: przede wszystkim potwierdzenie monopolu Gazpromu na tranzyt gazu przez Polskę aż do 2045 r. To poważny zarzut wobec krystalizujących się właśnie planów stworzenia wspólnego rynku obrotu gazem w UE, któremu może zaszkodzić zbyt silna pozycja Gazpromu w Polsce.

Druga kwestia interesująca Komisję Europejską to niejasny tryb naliczania stawek tranzytowych, które są za niskie w stosunku do wymogów nakładanych przez UE. Zgoda na stawki naliczane z naruszeniem przepisów Unii jest tym bardziej zaskakująca, że jeszcze przed rozpoczęciem negocjacji w sprawie przedłużania kontraktu jamalskiego Polska toczyła w tej sprawie spór z Gazpromem.

Konluzja

Pawlak dał się wciągnąć Rosjanom w negocjacyjną pułapkę. Punktem wyjścia był krótkoterminowy kontrakt z szemranym pośrednikiem RosUkrEnergo, którego Rosjanie celowo usunęli z rynku w czasie wojny gazowej z Ukrainą. Zamiast krótkoterminowej umowy, która zastąpiłaby kontrakt na 2 mld m sześc. gazu z RosUkrEnergo, resort gospodarki skończył z kontraktem na ponad 10 mld m sześc. gazu, który ma do Polski płynąć aż do roku 2037.

Doradca premiera Tuska poległ w starciu z Pawlakiem, który przy próbie zastopowania niekorzystnych dla Polski negocjacji został oskarżony o sabotaż i w efekcie odsunięty od wpływu na rozmowy z Rosjanami.

http://www.polskatimes.pl/fakty/kraj/234260,unia-ma-zastrzezenia-do-umowy-z-rosja,id,t.html

Tym razem nie komentuję czekam na ujawnienie umowy gazowej PGNiG a Gazprom

Kejow