Z artykułu dowiesz się:
- Dlaczego Orlen wypowiedział umowę o wartości 2,5 mld zł rocznie
- Jak konflikt zbrojny i sytuacja w Cieśninie Ormuz sparaliżowały dostawy
- Który długoterminowy kontrakt z QatarEnergy nadal pozostaje w mocy
- W jaki sposób surowiec z Norwegii i USA zabezpiecza potrzeby Polski
Orlen nie chce przepłacać za gaz
Spółka opublikowała oficjalne stanowisko w komunikacie. - Orlen informuje, że 10 listopada 2026 r. spółka skorzystała z prawa do wypowiedzenia jednej z dwóch umów długoterminowych na dostawy skroplonego gazu ziemnego zawartych z Qatar Liquefied Gas Company Limited (obecnie QatarEnergy LNG, dalej jako QatarEnergy) z uwagi na utrzymującą się siłę wyższą skutkującą brakiem dostaw - przekazał koncern.
PGNiG podpisało umowę 29 czerwca 2009 roku, a realizacja dostaw ruszyła w 2016 roku. Kontrakt miał pierwotnie obowiązywać do 2034 roku. Zgodnie z informacjami spółki przewidywał dostarczanie 1 mln ton LNG rocznie (około 15,3 TWh). Szacowana przez Orlen wartość umowy na 2026 rok wynosiła około 570 mln euro, czyli blisko 2,5 mld zł rocznie.
- Trzeba mieć na uwadze, że QatarEnergy od kilku miesięcy nie realizowało dostaw na podstawie tej umowy, ze względu na występowanie siły wyższej. Tymczasem w obecnych warunkach rynkowych dostępne są alternatywne możliwości zakupu gazu, korzystniejsze niż wynikające z podpisanego w 2009 r. kontraktu, którego formuła opiera się na notowaniach cen ropy - wyjaśnił w oświadczeniu Orlen.
Wojna w cieśninie Ormuz zamroziła dostawy
Globalny paraliż logistyczny w rejonie Zatoki Perskiej trwa od wielu miesięcy. W marcu 2026 roku QatarEnergy wstrzymało produkcję LNG i ogłosiło siłę wyższą z powodu blokady cieśniny Ormuz oraz ataków na instalacje w Ras Laffan w wyniku konfliktu USA i Izraela z Iranem.
Jak podała agencja Bloomberg, Orlen jest pierwszym kontrahentem katarskiego giganta, który zdecydował się na wypowiedzenie umowy od czasu wybuchu wojny. Skalę utrudnień obrazują dane żeglugowe przytaczane przez agencję – w październiku 2026 roku transport gazu przez Cieśninę Ormuz spadł do jednej trzeciej poziomu sprzed wybuchu konfliktu.
Jeszcze na początku jesieni rynki z niepokojem analizowały paraliż dostaw z Kataru i rekordowe ceny na giełdzie. Płocki koncern zdołał jednak przygotować alternatywne rozwiązania na nadchodzące miesiące.
Bezpieczeństwo energetyczne Polski
Decyzja o rozwiązaniu umowy nie wpływa negatywnie na stabilność dostaw surowca do kraju. Orlen kontynuuje realizację drugiej długoterminowej umowy z QatarEnergy, która obejmuje taki sam wolumen surowca rocznie do 2034 roku. W przeciwieństwie do zerwanego kontraktu jej formuła cenowa jest bezpośrednio powiązana z notowaniami gazu.
Braki z Bliskiego Wschodu bilansowane są z innych kierunków. Ważną rolę odgrywa surowiec z Norwegii przesyłany gazociągiem Baltic Pipe, w tym z własnego wydobycia, a także dostawy ze Stanów Zjednoczonych. Pierwsze odbiory z instalacji w Luizjanie ruszyły w listopadzie 2026 roku w ramach wieloletniego kontraktu opiewającego docelowo na 4 mln ton rocznie. Dzięki temu dostawy surowców energetycznych do Polski są niezagrożone.
Fot. Orlen
Red.





Komentarze
Pokaż komentarze (14)