Czy jeszcze nie macie dość?

Przed południem w TVN24 Jakub Porada gościł doradcę medialnego Eryka Mistewicza. Wśród głosów prześmiewców i akcji dyskredytowania prezydenta gość TVN24 wyłamał się z chóru klakierów.

Orędzie ocenił jako majstersztyk i strzał w dziesiątkę. Jednak stacja Waltera nie dała za wygraną. Doszło do niebywałego chamstwa i złamania wszelkich obyczajów. Na tle wizerunku prezydenta mojego kraju zaczęto robić eksperymenty i muzyczne przymiarki.

Najpierw ukazano głowę naszego państwa przy akompaniamencie muzyki Krzysztofa Komedy do filmu Polańskiego Rosemary's Baby, co miało wywołać wiadome skojarzenie-diabeł.

Następnie, jakby nie było jeszcze dosyć, powtórzono zabieg. Tym razem sylwetce Lecha Kaczyńskiego towarzyszył motyw muzyczny z Koziołka Matołka. Jakie przesłanie? Wiadomo-Matoł.

Teraz, wyraźnie cierpiący na zaostrzenie nękającego go zespołu ADHD, marszałek Niesiołowski straszy prezydenta trybunałem stanu i impeachmentem nie przebierając w słowach.

Ja rozumiem, że to demokracja, wolność słowa, poczucie humoru i inne tego typu słowa klucze, którymi wycierają sobie gębę dziennikarze i politycy, kiedy jest to im na rękę. Zwłaszcza kiedy dotyczą kaczora, brata bliźniaka, szantażysty, kartofla a dopiero na końcu Prezydenta RP.

Ja się pytam tych wszystkich odważnych i wyposażonych w niepowtarzalne poczucie humoru.

Gdzie byliście przez 10 lat, kiedy panujący nam Aleksander Kwaśniewski pijany jak furman chwiał się nad grobami pomordowanych Polaków w Charkowie?

Gdzie byliście, kiedy głowa państwa pijana zawijała się we flagę, albo próbowała wsiąść do bagażnika samochodu?

Gdzie wtedy podziała się demokracja, wolność słowa i niepowtarzalne poczucie humoru?

Obłuda i hipokryzja podobna jak w słynnym już apelu Pekin 2008: Powiedz słowo.

Niektórzy jego sygnatariusze apelują o odwagę do sportowców w wyrażaniu sprzeciwu podczas olimpiady, a sami jeżeli chodzi i Czeczenię tchórzliwie milczą od lat.

Podkreślam słowo niektórzy.

Aby nawoływać kogoś do odwagi trzeba mieć do tego moralne prawo.

Dobre rady można dawać wówczas, kiedy przestało się dawać zły przykład