Dylematy lewactwa

Jeszcze sto lat temu patent wydawał się prosty. Za pomocą i pod płaszczykiem epokowych dzieł klasyków, wybitnych intelektualistów i naiwnych rewolucjonistów, odwołać się do najniższych ludzkich instynktów. Przewrócić do góry nogami świat, zdobyć władzę, wyzwalając zawiść i podsycając nienawiść. Adresat był wprost wymarzony. Klasa robotnicza i małorolni chłopi, parobkowie i pachciarze przędli cienko. Nic tylko wsadzić im kij w zęby, rozdrażnić i napuścić na klasę posiadaczy, obszarników i Kościół.

Dziś trwa akcja poszukiwania zbawcy lewactwa. Nowoczesna lewica poszukuje swojego guru, czyli wielkiego myśliciela, który wskaże, jakie dzisiaj niskie instynkty wyzwolić i przeciw komu je skierować.

Widomo, że klasa posiadaczy nie może być dziś celem ataku, gdyż lewactwo ją w dużej mierze tworzy. Tylko głupiec szczuje psa na samego siebie. Nie ma, co samobójczo podsycać chciwości, skoro może to obrócić się przeciwko samej lewicy.

Zresztą, kto miałby to zrobić? Burdelmama odziana od stóp po szyję w skórę z pejczem w dłoni i tytułem profesorskim? Byli sekretarze PZPR mieszkający w willach z basenami?

Trwa poszukiwanie wykluczonych, wykorzystywanych i prześladowanych. Na razie poza Kościołem nie widać za bardzo adresata nienawiści. Bazę dawnego proletariatu pełnią geje, lesbijki, transwestyci, molestowani seksualnie i zieloni.

Póki co trwa walka o ochronę ptaków w okresie lęgowym, po to, aby z każdego jajka wykluło się zdrowe pisklę. Jednocześnie lewactwo walczy o in vitro z możliwością niszczenia ludzkich zarodków.

Jednym słowem same dylematy, zgryzota, sprzeczności i brak pomysłu na powrót do koryta. Cała nadzieja w Sławku Sierakowskim. Tylko on dzisiaj może tak intelektualnie zamotać, że mr Hyde zostanie znowu na jakiś czas dr Jekyllem.