Petru, jako as szkolony w Banku Światowym doskonale zdawał sobie sprawę, że Polski (sic!) Rząd kierowany przez Donalda Tuska wstrzymuje wprowadzenie dyrektywy MIFID (zmusza ona banki do procedur ujawniania klientom spekulacyjnego charakteru oferowanych produktów i zakazuje im sprzedawania ich jako „kredytów walutowych”).
Ta „rządowa pomoc” pomogła bankom „oszwabić” (tak, to dobre słowo) kilkaset tysięcy polskich rodzin (co dalej się dzieje ku aplauzowi jak sądzę lewaków, którzy w ramach wesołych marszów KOD buntują się przeciwko gnębienie banków przez prawicowych oszołomów, ze to banki od nas uciekną).
Ryszard Petru poza BPH zajmował kierownicze stanowiska w BRE Banku (dziś mBank) i PKO BP, bardo mocno zaangażowanych w pozyskiwaniu klientów na toksyczne kredyty. Petru przyznał się kiedyś niefortunnie na łamach Gazety Wyborczej (a jakże), że przewalutował swój kredyt w roku … 2008. Kłopot w tym, że wtedy własnie Frank Szwajcarski był zaniżony do najniższego kursu (około 1,90 PLN za Franusia). Sam oczywiście doradzał klientom swoich banków coś … przeciwnego.
No cóż, Petru wraz ze swoim mentorem Leszkiem Balecrowiczem nie tylko tym przyczyniał się do tworzenia w naszym kraju Bankowego Bantustanu Eldorado PRL-BIS i słusznie jest dziś mocno „wkurzony” domagając się „jeszcze więcej wolnego rynku”. Ciekawe (tak na marginesie) czemu to NOWOCZESNA.PL jest finansowana przez bankierów (a jak poszperać dalej de facto przez Szanownych Państwa)?
Przypomnijmy ciekawskim, że w PRL-BIS działa … Związek Banków Polskich (ale jaja).
W tym miejscu przypomnę, że w wyniku działań Pana Balcerowicza (za którym „Petru teczkę nosił”) nastąpiło osiemnastomiesięczne zamrożenie kursu USD, przy równoczesnym, sięgającym 90% rocznie, bankowym oprocentowaniu kapitału złotówkowego, co pozwoliło niebieskim ptakom całego globu przywieść do PRL-BIS wagony dolarów, a kilkanaście miesięcy później wywieźć znad Wisły dwa i pół raza tyle. Mistrz ów sprzedał też polskie złoto (ponad 150 ton) kiedy było w absolutnym dołku cenowym. PRL-BIS straciła na tym ok. 2,5 mld USD. – nastąpiło wówczas przejście w rozliczeniach zagranicznych z rozliczeń dolarowych na euro w momencie wprowadzenia euro, a wiec nieustabilizowanym kursie. Po tym EUR spadło z USD 1,15 do USD 0,89. A wiec siła nabywcza polskiej rezerwy walutowej spadła o prawie 30%, czyli ok. 15 mld USD. - Ostatnie jego posunięcia są wręcz fatalne. Przy prawie zerowej inflacji utrzymywanie stóp na tak wysokim poziomie jest czystym absurdem (ABC ekonomii, czy zabawa w see-saw?). W USA w podobnej sytuacji stopy spadły poniżej 2%. Balcerowicz zaciągnął kredy i ulokował w obligach USA - 30 mld USD, przy kursie dolara ponad 4 PLN. Na ten cel wyemitowano obligacje - większość na długi okres o stałym procencie - 15% i więcej. Obligacje USA były na 1-2%. PRL-BIS stracił na tym na przestrzeni lat ponad 100 mld USD - ukrywanych jako straty NBP.
Mi podoba się krążące w Internecie określenie na NOWOCZESNA.PL: „ostatni pomiot zdychającej republiki kolesiów”.
Na deser cytat:
Kłamstwo powtarzane tysiąc razy staje się prawdą (Josef Goebbels).
Bo czyż kłamstwo które mówi, że kapitał nie ma narodowości, że komercyjne i obce banki to dla Polaków samo dobro, nie jest przez niektórych powtarzane jak mantra?
Komentarze
Pokaż komentarze (1)