Kiedyś byłem rozrywkowym człowiekiem i wiedziałem, co się robi w piątek wieczorem. Ale to było dawno. Dziś - o dzięki ci, auro, za przebłysk względnego ciepełka w listopadzie - spędziłem wieczór przechadzając się pod Belwederem. W środku ucztowali Jarosław Kaczyński i Matti Vanhanen (czemuś to pierwsze "n" przechodziło mi dziś w "r", ale naprawdę wiem, jak się człek zwie).
Premierzy ucztowali bez większych efektów, bo nikt chyba dziś na efekty nie liczył. Ot, robocza kolacja z wyjaśnieniem sobie, kto na czym stoi. Według rzecznika rządu RP, Vanhanen przywiózł propozycję do zaakceptowania z drobnymi korektami. Zapewne chodzi o zestaw obietnic, jak Bruksela zamierza uwzględnić polskie interesy, jeśli Warszawa zrezygnuje z groźby veta i szczyt UE-Rosja za tydzień będzie mógł się odbyć.
Dziwi mnie więc trochę eksponowanie przez PAP słów Vanhanena o braku porozumienia. Dziwi też, po co myśmy wszyscy tam tyle godzin stali: TVP, TVN, PAP, IAR, RMF, Zetka... Czy po to, by usłyszeć, że choć kolacja była bezmięsna, goście z Finlandii dostali kosze pełne polskich wędlin?
To wszystko nie przesądzałoby jeszcze, iż był to nieudany piątkowy wieczór. Ale gdy po ostatnim lajfie dojeżdżałem już do domu, moja bryczka nagle zgasła podczas jazdy i już nie zechciała zaskoczyć. Lubię ją bardzo, ale leci jej ósmy rok i jakoś przestała być niezawodna. Zastanawiam się, czym zawiozę dzieci do szkoły w poniedziałek, a przede wszystki zachodzę w głowę - jak to jest, że jeśli wóz ma się rozkraczyć, to zawsze w piątek wieczorem?
No, nie zawsze. Poprzednio, jeśli pomnę, rozkraczył się w środę wieczorem. Była to środa przed Bożym Ciałem i długim weekendem.
PS. Teraz coś zjem :) A do zagadki arytmetycznej i ordynacji wrócę może jeszcze tej nocy.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)